Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Αν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις!, του Θανάση Καμπισιούλη

«Και κάθε μέρα λίγο λίγο ν’ αλλάζεις, να μεγαλώνεις, να με ξαφνιάζεις κι όλο σε σένα πιο πολύ να μοιάζεις κι ας φοβάσαι, κι ας διστάζεις, μη σταματάς, πίσω μην κοιτάς, μη σταματάς, μην τα παρατάς!». Είναι στίχοι του Νίκου Πορτοκάλογλου που μας λένε πως η πορεία για την κατάκτηση του ονείρου μας έχει δυσκολίες αλλά αλλοίμονο αν τα παρατήσεις με την πρώτη αδυναμία ή τον φόβο. Ποτέ δεν τα παρατάς και ποτέ δεν σταματάς. Ακόμη κι αν σου βάζουν δύσκολα, σφίγγεσαι και προχωράς.

Με όποιον «ειδικό» κι αν μιλήσεις για τους κανόνες επιτυχίας, ο πρώτος κανόνας που θα σου αναφέρουν είναι «βάλε στόχο», «βρες το σκοπό της ζωής σου», «να βρεις το όνειρό σου και να μην τα παρατήσεις ποτέ». O στόχος, ο σκοπός για τον οποίο έχεις γεννηθεί, το όνειρό σου δηλαδή, είναι η κινητήρια δύναμη και ο λόγος που θα ξυπνάς κάθε πρωί. Μην περιμένεις να βρεις το όνειρό σου από αυτά που θα σου επιβάλλουν οι άλλοι, ούτε προσπαθώντας να καλύψεις τις προσδοκίες τους. Συνέχισε να είσαι περίεργος, δοκίμασε διαφορετικά πράγματα και στο τέλος θα ανακαλύψεις το δικό σου ταλέντο, τα δικά σου χαρίσματα. Αυτή θα είναι η δεύτερη πιο σημαντική ημέρα της ζωής σου αφού, κατά τον Mark Τwain, «οι δύο σημαντικότερες ημέρες της ζωής σου είναι η ημέρα που γεννιέσαι και εκείνη που καταλαβαίνεις το λόγο».
Προσδιορίζοντας το όνειρό σου θα σε βοηθήσει να εξελιχθείς, είτε καταφέρεις να το κατακτήσεις, είτε όχι. Εδώ έχει πραγματικά σημασία το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Θα κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις και αντοχές που διαθέτεις για να γίνεις πιο αποτελεσματικός και πιο παραγωγικός. Θα απαλύνει τον πόνο και την κούραση της συνεχιζόμενης προσπάθειάς σου και κάθε ημέρα θα νιώθεις φρέσκος και δυνατός. Θα σε οπλίζει με δύναμη και υπομονή για να συνεχίζεις με την ίδια ορμή και πάθος. Θα απελευθερώνει τις σκέψεις του μυαλού σου για δημιουργία και δράση. Η μόνη σκέψη που θα φυλακίζει και απομονώνει θα είναι αυτή της εγκατάλειψης του ονείρου σου. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αν είναι να πεθάνεις εσύ ή το όνειρό σου πρέπει να διαλέξεις το πρώτο!
Ο δάσκαλος Σπ. Κασιμάτης παρόλο που επισημαίνει ότι το Σχολείο «ψαλιδίζει και περιορίζει τα όνειρα και τα φτερά μας», τονίζει ότι δεν πρέπει να σταματάμε να κάνουμε όνειρα. Μάλιστα, όπως λέει, τα όνειρα πρέπει να είναι γήινα, φτιαγμένα από χώμα και ιδρώτα. Δημιουργούμε τον πηλό, δημιουργούμε τη ζωή μας. Το δεύτερο είναι ότι στα όνειρα βάζουμε την σκέψη αλλά και την φαντασία μας. Βάζουμε τα συναισθήματά μας, κυρίως αυτά. Επίσης, τα όνειρα είναι της δουλειάς. Όχι όμως σκληρής δουλειάς. Σκληρή είναι η δουλειά όταν δεν υπάρχει όνειρο. Είναι απλά χορταστική δουλειά! Τα όνειρα είμαστε εμείς, εμείς ζούμε τη ζωή μας. Άρα, έχουμε προσωπική ευθύνη για τη ζωή μας και για το όνειρό μας. Τέλος, τα όνειρα αλλάζουν, εξελίσσονται όπως προχωράει η ζωή μας. Δεν σταματούν τα όνειρα!
Σε κάποια ομιλία του ο Δημ. Μπουραντάς έλεγε την ιστορία με τα κοτόπουλα και τα αετόπουλα. Έβλεπε ένας αγρότης να κατεβαίνουν πουλιά, αετοί, στο διπλανό χωράφι. Ύστερα από κάποιες ημέρες πήγε στο σημείο που κατεβαίναν οι αετοί και αντικρύζει μια φωλιά με ένα αυγό. Το πήρε και το πήγε στο κοτέτσι με τις κότες του. Τις επόμενες ημέρες γεννήθηκε ένα όμορφο αετόπουλο που έζησε μαζί με τις κότες. Όταν μεγάλωσε το αετόπουλο, βλέποντας άλλα πουλιά να πετούν ψηλά στον ουρανό σκεφτόταν ότι έτσι θέλει να ζήσει, τη ζωή των πουλιών θέλει να κάνει. Το εκμυστηρεύτηκε στα κοτόπουλα τα οποία χαμογέλασαν ενώ όταν το είπε στους γονείς του, του είπαν ότι αυτό δεν είναι για αυτόν και μάλλον θα έχει άσχημο τέλος αν το προσπαθήσει αφού δεν μπορεί να πετάξει. Το αετόπουλο μαράζωσε και ο αγρότης την επόμενη εβδομάδα βρήκε ένα μάτσο φτερά μέσα στο κοτέτσι. Το αετόπουλο μαράζωσε και τελικά πέθανε… Ας ζήσουμε σαν αετόπουλα και όχι σαν κοτόπουλα!
Προσπάθησε για αυτό που σε γεμίζει, τί σου αρέσει, τί σε εμπνέει. Μην ακούς κανέναν και πάρε το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσεις για να τα καταφέρεις. Το όνειρό σου είσαι εσύ, είτε το πεις στους άλλους, είτε το κρατάς καλά φυλαγμένο μέσα σου. Κανένα όνειρο δεν είναι λάθος και κανένα όνειρο δεν είναι για τους άλλους. Λένε πως αν μια ιδέα δεν φαίνεται τρελή όταν την ακούς για πρώτη φορά, δεν είναι καινοτόμα. Το ίδιο συμβαίνει και με το όνειρο. Σε πολλούς μπορεί να φανεί τρελό ή μεγάλο. Αλλά αυτό δεν μας νοιάζει. Αρκεί να είναι στα δικά μας μέτρα και στην δική μας ματιά αυτό που μας κινητοποιεί. Να είναι ένα όνειρο που θα δώσει νόημα στη ζωή μας και θα την κάνει δική μας ζωή. Όπως την σκεφτήκαμε, όπως την ονειρευτήκαμε, όπως την ζήσαμε.
Για να μην φτάσουμε στην τελευταία ημέρα της ζωής μας και διαπιστώσουμε ότι θα μπορούσαμε να κατακτήσουμε το όνειρό μας αν προσπαθούσαμε λίγο ακόμη. Όταν ήμουν μικρός έβλεπα τουρίστες να σταματούν για ολιγόωρη ξεκούραση σε διάφορα σημεία της μεγάλης διαδρομής τους. Μου προξενούσε μεγάλη εντύπωση διότι λίγα μέτρα πιο κάτω υπήρχε μια ωραία τοποθεσία που είχε τρεχούμενο νερό και πλατάνια. Σκεφτόμουν ότι αν το ήξεραν σίγουρα θα έκαναν λίγη υπομονή ακόμη για να ξεκουραστούν σε αυτό το μαγευτικό σημείο. Άρα, όταν νιώθεις κούραση και πόνο από την προσπάθεια μάλλον σημαίνει ότι είσαι κοντά στο στόχο σου, κοντά στο όνειρό σου. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να σφίξεις τα δόντια και να προσπαθήσεις λίγο ακόμη.

• Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου: eetsi@windowslive.com