Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

«Ποτέ μην έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου αλλά και ποτέ μην τον περιφρονήσεις», του Θανάση Καμπισιούλη

«Ένας χρόνος: Tι πέτυχαμε!» ή «Ένας χρόνος: Όλα ανάποδα»; Απολογισμός των επιτευγμάτων του πρώτου έτους διακυβέρνησης από τον Κ. Μητσοτάκη ή δύσκολος και σκοτεινός ο ένας χρόνος από τον Α. Τσίπρα; Αυτά ήταν μερικά από τα διλλήματα που είδαμε και διαβάσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, με αφορμή τη συμπλήρωση του πρώτου έτους της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Όταν μια κυβέρνηση εκλέγεται για τέσσερα χρόνια, τι νόημα έχει άραγε ο απολογισμός του πρώτου έτους; Όταν έχουμε ακόμη τρία χρόνια για να ξανά ψηφίσουμε ποιον αφορά η απαρίθμηση των πεπραγμένων ή των ελλείψεων του πρώτου έτους;

Όποια κι αν είναι η γνώμη μας για τους πολιτικούς και τα κόμματα, είναι βασική υποχρέωσή τους να απευθύνονται στους πολίτες και σε αυτούς να δίνουν λογαριασμό. Η Πολιτική είναι εφαρμοσμένη τέχνη και πρέπει να έχει μετρήσιμα αποτελέσματα που βελτιώνουν την ζωή των Πολιτών. Με αυτή την έννοια ο απολογισμός μιας κυβέρνησης είναι υποχρέωση προς τους πολίτες της και όχι πολυτέλεια ή άνευ σημασίας εκδήλωση. Επιπλέον, πρέπει να είναι απαίτηση της κοινωνίας η επεξήγηση της κάθε πολιτικής που αναλαμβάνει η Κυβέρνηση αλλά και των αποτελεσμάτων ή συνεπειών που αυτές έχουν προς το κοινωνικό σύνολο.
Τον απολογισμό, δηλαδή την έκθεση και δικαιολόγηση πράξεων για τις οποίες είναι κανείς υπεύθυνος, την συναντάμε και σε εταιρίες. Μάλιστα με την ίδια συχνότητα, κάθε έτος. Αντίθετα, στην καθημερινότητα συνήθως αφορά τον «απολογισμό μιας ζωής». Φανταστείτε λοιπόν πόσα λάθη θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν κάναμε τον απολογισμό μας, πιο συχνά και γιατί όχι, κάθε χρόνο. Πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να διορθώσουμε και να γίνουμε καλύτεροι και πιο αποτελεσματικοί. Να χαιρόμαστε με τις επιτυχίες μας και να αποδίδουμε τα εύσημα στον εαυτό μας για την προσπάθεια που κατέβαλε.
Βέβαια, για να κάνεις τον απολογισμό στο τέλος του έτους πρέπει στην αρχή της χρονιάς να έχεις ορίσει συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους. Αν θες να ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή, εξάρτησέ την από έναν στόχο, όχι από ανθρώπους ή αντικείμενα, έλεγε ο Αλβέρτος Αϊνστάιν. Στόχων που με καθημερινή προσπάθεια και μεγάλη επιμονή, η επίτευξη τους θα σε κάνει χαρούμενο. Στοχοπροσήλωση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους διότι μόνο έτσι τα αποτελέσματα θα φτάσουν ή θα πλησιάσουν τους στόχους μας. Με αυτό τον τρόπο η ζωή μας θα ακολουθήσει τον δρόμο που θέλουμε και δεν θα περιφέρεται ασκόπως από εδώ και από εκεί. Γνωρίζοντας τον προορισμό μας θα βρούμε τον κατάλληλο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Κάθε ένας από εμάς οφείλει να ξεκαθαρίσει πού θέλει να φτάσει και τί ακριβώς θέλει να πετύχει στη ζωή του. Είναι ξεκάθαρο πια ότι «οι δυο πιο σημαντικές μέρες στη ζωή σου είναι η μέρα που γεννιέσαι και η μέρα που ανακαλύπτεις γιατί». Αμέσως μετά πρέπει να τεθούν οι ανάλογοι στόχοι που θα απελευθερώσουν όλη την ενεργητικότητα και θα μας οδηγήσουν στην κατάκτηση της κορυφής. «Οι πρωταθλητές δεν φτιάχνονται στα γυμναστήρια. Οι πρωταθλητές γίνονται από κάτι που έχουν βαθιά μέσα τους. Μια επιθυμία, ένα όνειρο, ένα όραμα, μας είπε ο Μωχάμεντ Άλι.
Η ετήσια δράση αλλά και ο απολογισμός βοηθά στην έγκαιρη διόρθωση κάποιων λαθών, αλλά και στην τόνωση της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης του ατόμου. Είναι ο ανεφοδιασμός με τα απαραίτητα καύσιμα αλλά και η αναπτέρωση του ηθικού. Με νέα ορμή και δύναμη θα συνεχίσουμε την προσπάθεια μέχρι την τελική επιτυχία. Όσο δυσκολεύει ο δρόμος, τόσο πιο έτοιμοι νιώθουμε και μεταμορφώνει τον αγώνα μας μια απολαυστική καθημερινή συνήθεια. Οι επιτυχίες του παρελθόντος αλλά και οι πρώτες νίκες μας είναι ο ευνοϊκός άνεμος που μας σπρώχνει προς το στόχο.
Σε κάθε περίπτωση ο ορισμός στόχων δεν σου εγγυάται ότι θα τους πετύχεις. Θα σε κρατά όμως στον δρόμο σου, αλλά και σαν πυξίδα θα σου δείχνει την πορεία και το στόχο σου. Μια ζωή χωρίς στόχους είναι χειρότερη από μια ζωή που δεν πέτυχες όλους τους στόχους σου. Αν δεν ξέρεις πού θέλεις να πας, είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς κάπου αλλού. Σε έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, 20 χρόνια μετά την αποφοίτηση των φοιτητών, διαπίστωσαν ότι αυτοί που ήταν επιτυχημένοι, ήταν αυτοί που στο τελευταίο έτος του Πανεπιστημίου είχαν γραπτούς και συγκεκριμένους στόχους.
Οφείλουμε στον εαυτό μας να πάρουμε μια απόφαση σήμερα και να μπούμε σε μια λογική στοχοθέτησης και απολογισμού της ζωής μας, τουλάχιστον σε ετήσια βάση. Δεν υπάρχει χειρότερο για κάποιον άνθρωπο από το να αντιληφθεί στο τέλος της ζωής μας τι θα μπορούσε να πετύχει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κόλαση αν την τελευταία ημέρα της ζωής μας διαπιστώσουμε τι θα μπορούσαμε να γίνουμε πραγματικά. «Για εμένα υπάρχει μια μόνο μορφή ανθρώπινης εξαθλίωσης: Να ζεις χωρίς σκοπό», έλεγε η Αμερικανίδα συγγραφέας και φιλόσοφος, Ayn Rand.
Kι επειδή εμείς δεν είμαστε κυβέρνηση αλλά η ψήφος προς τον εαυτό μας είναι μονόδρομος ας κάνουμε τον απολογισμό με αγάπη και νηφαλιότητα. Δεν μηδενίζουμε την προσπάθεια μας, πανηγυρίζουμε για αυτά που πέτυχαμε μα κυρίως συνεχίζουμε με μεγαλύτερη δύναμη και περισσότερο πάθος. Με τον εαυτό μας πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Ποτέ μην έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου αλλά και ποτέ μην περιφρονήσεις τον εαυτό σου, δίδασκε ο Ισοκράτης. Ούτε όλα τα καταφέραμε, ούτε όλα ήρθαν ανάποδα! Δεν χαραμίσαμε το χρόνο μας, κάτι πέτυχαμε, αλλά και από τις αποτυχίες πήραμε το μάθημα μας. Έτσι, η νέα χρονιά, οι καινούργιοι στόχοι και οι επόμενες προσπάθειες μας βρίσκουν πιο έτοιμους από πριν. Ο απολογισμός δεν έχει τη μορφή τιμωρίας και καταλογισμού ποινών για τον εαυτό μας.
Αγαπάμε τον εαυτό μας και τον φροντίζουμε είτε πετυχαίνει, είτε όχι. Νοιαζόμαστε και τον ενθαρρύνουμε και στα εύκολα και στα δύσκολα. Αν δεν το κάνουμε εμείς ποιος θα το κάνει;

* Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου: eetsi@windowslive.com.