Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ενας προεκλογικός αγώνας για τα μάτια του κόσμου

Τον γύρο της Ελλάδος κάνουν οι εικόνες από τη σύλληψη του πρώην υπουργού και ιστορικού στελέχους του ΠΑ.ΣΟ.Κ, Άκη Τσοχατζόπουλου, παρά τις αντίξοες, για την ενημέρωση, συνθήκες εξαιτίας της απεργίας των ΜΜΕ.
Ο πρώην υπουργός και παρολίγον πρωθυπουργός (!) συνελήφθη την Τετάρτη το πρωί από άνδρες της ασφάλειας και του ΣΔΟΕ και οδηγήθηκε στον ανακριτή. Η είδηση έχει προκαλέσει σάλο καθώς είναι η πρώτη φορά, ύστερα από 20 περίπου χρόνια (Σκάνδαλο Κοσκωτά), που ένας (πρώην) υπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος με τόσο βαριές κατηγορίες, με προφανές το ενδεχόμενο φυλάκισης του.
Αναμφίβολα, ο κ.Τσοχατζόπουλος είναι ένα από τα πολιτικά πρόσωπα που έχει «μαρκαριστεί», κυρίως, από το λαό, με την ετικέτα του διεφθαρμένου και «μιζαδόρου». Σαφώς, μια φυλάκιση του ίδιου, καθώς και η δήμευση της παράνομης περιουσίας του, αποτελούν καθοριστικό σημείο για την έναρξη της κάθαρσης της πολιτικής ζωής του τόπου. Εφόσον, βέβαια, αυτό αποφανθούν η δικαιοσύνη και οι δικαστικές αρχές. Παρόλα αυτά αυτά, η δίωξη του Α. Τσοχατζόπουλου δεν πρέπει να εξετάζεται σαν μεμονωμένο γεγονός.
Από τον Απρίλη του 2010, με την προσφυγή της Ελλάδος στο Δ.Ν.Τ. και την εγκαθίδρυση μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής από την τριάδα Γερμανία – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ., οι Έλληνες είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται σημαντικά. Η απότομη αυτή αλλαγή ξύπνησε στο λαό το αίσθημα για την αναζήτηση και απονομής δικαιοσύνης. Συνθήματα όπως «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα» και «Ας μπουν όλοι φυλακή» κυριαρχούν στη συνθηματολογία των Ελλήνων πολιτών, που απελπισμένα αποζητούν να δικαστούν πολιτικοί που καταχράστηκαν την εξουσία και τη ψήφο του λαού. Έτσι μια πιθανή φυλάκιση του Α.Τσοχατζόπουλου έρχεται σαν απάντηση στο αίτημα των πολιτών.
Ας υπενθυμίσουμε, όμως, πως αυτή η δίωξη γίνεται σε μια περίοδο που ο Α. Τσοχατζόπουλος δεν έχει ενεργά πολιτικό ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας, καθώς έχει αποσυρθεί από την πολιτική από το 2007, όταν δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής. Μήπως, λοιπόν, η διαφαινόμενη προσπάθεια για κάθαρση και δικαιοσύνη αποδειχτεί τελικώς φούσκα; Μήπως η υπόθεση Τσοχατζόπουλου αποτελεί, για τους πολιτικούς μας, το απόστημα που θα εκτονώσει την λαϊκή δίψα για δικαιοσύνη; Θα συνεχίσουν, άραγε ,οι διώξεις και σε άλλα πρόσωπα, πολιτικά ενεργά; Ο καιρός θα δείξει καθώς όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Μέχρι τότε όμως, καλύτερα να αντιμετωπίσουμε το γεγονός με σκεπτικισμό, όχι γιατί υποστηρίζω πως ο κ. Τσοχατζόπουλος είναι αθώος, αλλά γιατί προβλέπεται να «σκάσουν» και άλλες ανάλογες ειδήσεις, που θα έχουν σαν μοναδικό σκοπό τους την επιβολή μιας ψευδαίσθησης ότι το παρόν πολιτικό σύστημα δύναται να «καθαρθεί».
Τα εκλογικά επιτελεία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν πρέπει να απορούν με την νέα πτώση στα ποσοστά τους, όπως αυτή καταγράφεται σε όλες τις κρυφές και φανερές δημοσκοπήσεις. Εάν είχαν διάθεση αυτοκριτικής και έριχναν μια ματιά στις λίστες των υποψηφίων που θα κατεβάσουν στις εκλογές και στις πολιτικές πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν, θα διαπίστωναν αμέσως τα αίτια της καθίζησης του πάλαι ποτέ πανίσχυρου δικομματισμού.
Σχεδόν τρεις εβδομάδες πριν τις κάλπες τα δύο κόμματα που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν, δεν μπορούν να συσπειρώνουν την κομματική τους βάση και βρίσκονται σε φάση πρωτοφανούς κατάρρευσης. Ακόμη και ο σκληρός πυρήνας των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ φυλλορροεί. Μέχρι την τελευταία στιγμή, οι πολίτες δεν βλέπουν μια σοβαρή, συγκροτημένη πολιτική πρόταση για την διαχείριση της κρίσης και μια ομάδα ικανών προσώπων οι οποίοι θα αναλάβουν την  εφαρμογή της. Φαίνεται πώς τα δυο κόμματα δεν είναι ικανά να λάβουν, να επεξεργαστούν τα μηνύματα της κοινωνίας και να επαναπροσδιορίσουν την στάση τους. Συνεχίζουν να πορεύονται με την ίδια λογική των περασμένων δεκαετιών, μόνο που τώρα, στα χρόνια του μνημονίου, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική.
Πολιτικοί που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό χάλι και τους πολίτες στην εξαθλίωση δεν μπορεί να ζητούν ξανά την ψήφο του πολίτη. Βουλευτές που ψήφισαν και τα δυο μνημόνια με το ένα κόμμα, δεν μπορεί να παίρνουν μεταγραφή στο άλλο και αυτό να παρουσιάζεται ως επιτυχία. Άλλοι που ψήφισαν υπέρ και μετά κατά, που διεγράφησαν και επέστρεψαν, δεν μπορεί να αποτελούν σοβαρές επιλογές. Δεν είναι δυνατόν σ’ αυτή την συγκυρία οι υποψήφιοι βουλευτές να επιλέγονται με τηλεοπτικούς όρους και να  επιβάλλονται στα κόμματα από ισχυρούς μιντιακούς ή οικονομικούς παράγοντες.
Αντίθετα χρειάζονται άνθρωποι ικανοί, σοβαροί που «ξέρουν την δουλειά» και δυστυχώς τέτοιοι δεν υπάρχουν. Είκοσι πέντε ημέρες πριν τις εκλογές και τα δύο κόμματα εξουσίας δεν έχουν καταθέσει ούτε μία πρόταση ανάταξης της οικονομίας που θα οδηγήσει στην αντιμετώπιση της κρίσης. Κι όσα λένε δεν τα πιστεύουν ούτε οι ίδιοι, πόσο μάλλον οι πολίτες.
Τα παλιά κόλπα δεν περνάνε πια. Όσοι στα κομματικά επιτελεία της Ιπποκράτους και της Συγγρού πιστεύουν ότι η σύλληψη του Ακη Τσοχατζόπουλου θα ενισχύσει τα δυο κόμματα, ως απόδειξη αυτοκάθαρσης, κάνουν λάθος. Η Δικαιοσύνη κάνει το καθήκον  της, ο Άκης πρέπει να εξηγήσει πώς πλούτισε, αφού η μόνη δουλειά που έκανε  στη ζωή του είναι βουλευτής και υπουργός, αλλά αυτό δεν πρόκειται να ωφελήσει ούτε την ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα θυμίζει στο λαό πόσο  διεφθαρμένο είναι το πολιτικό σύστημα  της χώρας. Ούτε τα μέτρα για τους λαθρομετανάστες θα αλλάξουν το κλίμα, ούτε οι θετικές ενδείξεις από την εφαρμογή του προϋπολογισμού  του κράτους  στον οποίο οι πολίτες στηρίζουν με απίστευτες  θυσίες, ούτε τα ημίμετρα  για την προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.
Η ελληνική κοινωνία ζει σήμερα με την αγωνία της επόμενης ημέρας και δυστυχώς λύσεις δεν βλέπει. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εξαντλούν τη φαντασία τους και τη δυναμική τους σε αλληλοεπιθέσεις για το ποιος ευθύνεται περισσότερο για την κρίση ή προσπαθούν να περιορίσουν τις απώλειες προς τα αντιμνημονιακά κόμματα της αριστεράς και της δεξιάς με πολιτικές πομφόλυγες. Μόνο που αυτές οι πρακτικές έχουν πλέον ξεπερασθεί.
Αν τα δυο κόμματα συνεχίσουν την ίδια τακτική και τις επόμενες  εβδομάδες του προεκλογικού αγώνα, είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να σχηματίσουν μαζί κυβέρνηση μετά τις κάλπες. Και οι δύο αγωνίζονται να αποφύγουν τον Λουκά Παπαδήμο, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα τον βρουν μπροστά τους. Εκτός αν είναι προαποφασισμένο και όλα τα υπόλοιπα γίνονται για τα μάτια του κόσμου.