Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ερευνα: Άνεργοι και θεριακλήδες οι Έλληνες

Ο μέσος Ελληνας έχει χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, δεν πεινάει, δεν είναι παχύσαρκος, ενώ έχει σχετικά καλή υγεία αν και καπνίζει… σαν φουγάρο. Αντιμετωπίζει θέματα αποχέτευσης, σκουπιδιών, ανακύκλωσης και υψηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, σε μια χώρα, όμως, που προστατεύει τη βιοποικιλότητα.

Ζει σε σχετικά πυκνοδομημένες πόλεις, με υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, αλλά χαμηλή εγκληματικότητα. Τα παραπάνω προκύπτουν από δελτίο του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), που εστιάζει στη «Βιώσιμη ανάπτυξη για ισχυρή οικονομία».
Στο πλαίσιο αυτού, σημειώνεται πως η χώρα μας μαζί με το Μεξικό, τη Χιλή και την Τουρκία έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά κάλυψης των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης. Για την ακρίβεια, στην περίπτωση της Ελλάδας το ποσοστό είναι 49% (έναντι 58% για τον ΟΟΣΑ).
Υπενθυμίζεται πως η διεθνής κοινότητα, μέσω του ΟΗΕ, έχει θέσει 17 στόχους δράσης για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης έως το 2030. Οι τομείς δράσης καλύπτουν πέντε μεγάλες ενότητες: τις ανθρώπινες ανάγκες (φτώχεια, πείνα, υγεία, εκπαίδευση, ισότητα φύλων), τον πλανήτη (νερό, βιωσιμότητα, κλίμα, θάλασσες, βιοποικιλότητα), την ευημερία (ενέργεια, οικονομία, υποδομές, ανισότητα, πόλεις), την ειρήνη (ασφάλεια) και τη συνεργασία (μέσα εφαρμογής πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης).
Οι επιδόσεις της Ελλάδας σε μερικούς από τους σημαντικότερους στόχους, όπως αποτυπώνονται στη μελέτη του ΟΟΣΑ για τη «Μέτρηση απόστασης προς τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης 2019»:
– Το 1,5% των Ελλήνων ζει κάτω από το διεθνές όριο φτώχειας του 1,25 δολαρίου την ημέρα (ΟΟΣΑ: 0,84%, min: 0% πολλές χώρες, max: 2,5% Μεξικό).
– Το ποσοστό παχυσαρκίας ανέρχεται σε 17%, έναντι 24,8% στον ΟΟΣΑ (min: 4,2% Ιαπωνία, max: 34,4% Χιλή).
– Το 2,5% υποσιτίζεται, δηλαδή δεν λαμβάνει τα επίπεδα θρεπτικών συστατικών που απαιτούνται για μια κανονική ζωή (ΟΟΣΑ: 2,7%, min: 2,5% πολλές χώρες, max: 4,2% Μεξικό).
– Η πιθανότητα θανάτου από καρδιακή νόσο, καρκίνο, διαβήτη ή χρόνια αναπνευστική νόσο (εκτιμήσεις βάσει στοιχείων Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) διαμορφώνεται σε 12,4% (ΟΟΣΑ: 12,6%, min: 7,8% Ν. Κορέα, max: 23% Ουγγαρία).
– Οι θάνατοι λόγω αυτοχειρίας (ανά 100.000 πληθυσμού το 2015) ανέρχονται σε 4,4, έναντι 11,4 στον ΟΟΣΑ (min: 2,1 Τουρκία, max: 26,7 Λιθουανία).
– Η κατανάλωση αλκοόλ (σε λίτρα κατά κεφαλήν) ανέρχεται σε 6,5, έναντι 8 στον ΟΟΣΑ (min: 1,3 Τουρκία max: 13,2 Λιθουανία).
– Οι θάνατοι από αυτοκινητικά δυστυχήματα (θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμού) είναι 7,6, έναντι 7 στον ΟΟΣΑ (min: 2,6 Νορβηγία, max 12,0 Χιλή).
– Το 27,3% των Ελλήνων καπνίζει σε ημερήσια βάση (ΟΟΣΑ: 16,5%, min: 7,6% Μεξικό, max: 27,3% Ελλάδα).
– Το 83% εμβολιάζεται στην παιδική ηλικία (DTP3, MCV2, PCV3, δηλ. διφθερίτιδα, τέτανο, κοκκύτη, ιλαρά και πνευμονιόκοκκο), έναντι 90% στον ΟΟΣΑ (min: 50% Σλοβενία, max: 98% Ουγγαρία).
– Το ποσοστό γυναικών και κοριτσιών που έγιναν αποδέκτες φυσικής ή σεξουαλικής βίας από σύντροφο (είναι ή δεν είναι πλέον μαζί) τους 12 τελευταίους μήνες αγγίζει το 8% (ΟΟΣΑ: 6,4%, min: 2% πολλές χώρες, max: 11% Τουρκία).
– Το ποσοστό έκτασης που καλύπτεται από δέντρα είναι 27,85% (ΟΟΣΑ: 34,44%, min: 0,03 Ισλανδία, max: 71,87% Φινλανδία).
– Η ανεργία (ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού) φτάνει το 21,65%, έναντι 6% στον ΟΟΣΑ (min: 2,91% Ισλανδία, max: 21,65% Ελλάδα).
– Το 16,44% των νέων ηλικίας 15-29 ετών δεν σπουδάζουν, δεν εργάζονται και δεν καταρτίζονται επαγγελματικά (ΟΟΣΑ: 13,68%, min: 4,77% Ισλανδία, max: 25,08% Τουρκία).
– Οι αμοιβές των μισθωτών ως ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχονται σε 33,45%, έναντι 45,68% στον ΟΟΣΑ (min: 26,08% Μεξικό, max: 58,52% Ελβετία).
– Το ποσοστό ατόμων που αισθάνονται ασφάλεια να περπατούν μόνοι τη νύχτα στην Ελλάδα διαμορφώνεται σε 58,59%, έναντι 69,97% στον ΟΟΣΑ (min: 42,74% Μεξικό, max: 90,91% Νορβηγία).
– Το 15,24% εμπιστεύεται την κυβέρνηση (στοιχεία 2017), έναντι 40,20% στον ΟΟΣΑ (min: 15,24% Ελλάδα, max: 83,74% Ελβετία).
– Το 70,40% θεωρεί ότι μπορεί να συμμετέχει στη λήψη πολιτικών αποφάσεων (ΟΟΣΑ: 32,67%, min: 9,60% Γαλλία, max: 71,00% Λιθουανία).
Ο ΣΕΒ υποστηρίζει πως οι επιδόσεις της Ελλάδας έχουν επηρεασθεί από την κρίση και την ύφεση της τελευταίας δεκαετίας και πως χωρίς την κατάστρωση εξειδικευμένων πολιτικών δράσης θα είναι δύσκολο για τη χώρα μας να επιτύχει τους στόχους για βιώσιμη ανάπτυξη το 2030. Τέλος, προτείνει «μια σταθερή και δομημένη συνεργασία της κυβέρνησης με τις επιχειρήσεις και την κοινωνία των πολιτών».