Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Πολιτική σύγχιση, Γράφει ο Βαγγέλης Ντάλης

Οι έννοιες «Αριστερά» και «Δεξιά» ανέκαθεν ήταν αμφισβητούμενες και προκαλούσαν μεγάλες ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Αρχικά, όταν καθιερώθηκαν, δηλαδή αμέσως μετά τη Γαλλική Επανάσταση είχαν μια σαφήνεια. Η ιστορική εξέλιξη όμως τους έδωσε ένα άλλο περιεχόμενο και έφτασαν ως τις μέρες μας παραφθαρμένες. Από τη μεταπολίτευση και μετά υπάρχει η απόλυτη σύγχιση.

Όπως είχε πει κι ο Γιάννης Τσαρούχης, «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις». Από τότε όμως η σύγχιση έχει εξαπλωθεί και πλέον κι οι άλλοι είναι ό,τι δηλώσεις εσύ! Έλλειψη ιστορικής γνώσης, σκοπιμότητα, ψηφοθηρία, ψάρεμα στα θολά νερά ή απλά έλλειψη πολιτικής παιδείας; Συμβαίνει σε όλο τον πλανήτη. Η Κίνα, η χώρα του πιο άγριου καπιταλισμού να θεωρείται σοσιαλιστική και το κόμμα που την κυβερνά να αυτοονομάζεται κομμουνιστικό. Να κυβερνά στο όνομα των εργατών κι ας μην υπάρχουν ούτε τα αυτονόητα εργατικά δικαιώματα. Στυγνές δικτατορίες που πνίγουν αδίστακτα στο αίμα οποιονδήποτε διαφωνούντα να ονομάζονται δημοκρατίες και θεοκρατικά καθεστώτα να αυτοονομάζονται λαϊκές δημοκρατίες.
Στη δική μας χώρα, από τη μεταπολίτευση και μετά, αλλά κυρίως με την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ, επικράτησε η απόλυτη σύγχιση. Στοιχειώδεις όροι συνοχής μίας κοινωνίας, όπως η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης στην οποία είχαν προβεί όλα τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης αμέσως μετά τον πόλεμο, εδώ, αν και έγινε με καθυστέρηση δεκαετιών, θεωρήθηκε σοσιαλιστικό μέτρο. Ακόμα δεν έχουν εξηγήσει πολλοί πώς είναι δυνατόν, ο ηγέτης της «δεξιάς» και ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής να κάνει εθνικοποιήσεις μεγάλων εταιρειών όπως τα Διυλιστήρια και η Ολυμπιακή Αεροπορία. Στο μυαλό τους εθνικοποιήσεις = σοσιαλισμός ενώ ιδιωτικοποιήσεις = φιλελευθερισμός. Είναι οι ίδιοι που κατακεραυνώνουν το ΣΥΡΙΖΑ ως αριστερό, σοσιαλιστικό ή κομμουνιστικό κόμμα κι ας ξεπούλησε όποια δημόσια περιουσία του υπαγόρευσαν οι δανειστές! Ο Κατρούγκαλος έφτιαξε τον πιο αντεργατικό νόμο που υπήρξε επί μνημονίων και τσάκισε τους συνταξιούχους αλλά ο ίδιος αυτοπροδοιορίστηκε ως κομμουνιστής! Κομψευόμενος, μέσα στα ακριβά του κουστούμια και τα στυλάτα μαντιλάκια του, παρίστανε τον προστάτη των φτωχών και εγγυόταν τη διαφύλαξη του ελάχιστου εισοδήματος.
Με αυτά και άλλα πολλά οι επόμενες γενιές πολιτών και πολιτικών ξέφυγαν. Οι ορισμοί ακυρώθηκαν όλοι, ιστορική συνέχεια δεν αναζητήθηκε πουθενά και οι ταμπέλες άλλαζαν κατά το δοκούν. Οι Χρυσαυγίτες δεν είναι ναζιστές, είναι πατριώτες. Οι θαυμαστές του Χίτλερ και των εγκλημάτων του στην Ελλάδα (όπως παντού), των σφαγών Ελλήνων αντιστασιακών πχ στο Δίστομο, παρουσιάστηκαν ως οι άνθρωποι που έβαζαν πάνω από όλα την Ελλάδα. Χιλιάδες Έλληνες εκτελέστηκαν εν ψυχρώ, άλλοι κάηκαν ζωντανοί μέσα στα σπίτια τους και συνολκιά όλο το χωριό για παραδειγματισμό από το Φύρερ τους αλλά …πάνω από όλα η Ελλάδα.
Κάποιοι έχουν περάσει τα όρια της αυτογελιοποίησης. Τον λένε Θάνο Τζήμερο και για όσους δεν τον γνωρίζουν έχει ούλτρα φιλελεύθερες απόψεις. Ιδρυτής του κόμματος «Δημιουργία ξανά» και ιεροκήρυκας της ελευθερης αγοράς. Θεωρεί ότι το κράτος πρέπει να εκμηδενιστεί κι οτι αν αφεθούν ελεύθερες οι επιχειρήσεις να λειτουργούν χωρίς κρατικές παρεμβάσεις και μόνο με τους κανόνες της «προσφοράς και της ζήτησης», όλα θα λειτουργούν καλύτερα, η οικονομία θα απελευθερωθεί και θα μεγαλουργήσει. Συμμετέχει σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2011 και μετά διαδίδοντας την απέχθειά του για τον κρατισμό και το θαυμασμό του για την «ιδιωτική πρωτοβουλία». Το καλοκαίρι ταξίδεψε στην Ελβετία, το βασίλειο του τραπεζιτικού κεφαλαίου και ιδανικά φιλελεύθερο κράτος. Μας μεταφέρει, στη σελίδα του στο facebook, τις εντυπώσεις του :
«ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ
»Επειδή όλοι ξεπουπουλιαστήκαμε στα διόδια, είπα να σας θυμίσω τι γίνεται σε άλλα, “αναλγητοφιλελεύθερα” κράτη. H Ελβετία έχει ένα από τα καλύτερα δίκτυα αυτοκινητοδρόμων στην Ευρώπη. 71.000 χιλιόμετρα άψογων δρόμων (χωρίς λακούβες και νεροφαγώματα) με τα 1.700 χιλιόμετρα από αυτά να είναι προδιαγραφών «εθνικής» (motorways) και με άλλα 18.000 χιλιόμετρα κύριους οδικούς άξονες (main roads). Φυσικά με εκατοντάδες τούνελς. Πόσα είναι τα διόδια; 40 φράγκα (34,8 ευρώ) για ΟΛΟΝ τον ΧΡΟΝΟ! Αγοράζεις τη βινιέτα που βλέπετε (πουλιέται παντού, ακόμα και στα βενζινάδικα) την κολλάς στο παρμπρίζ και καθάρισες.
»Ποιό είναι περισσσότερο φιλολαϊκό σύστημα; Αυτό των “αναλγητοφιλελεύθερων” Ελβετών ή το δικό μας, το σοσιαληστρικό που πληρώνεις κάθε 10 μέτρα μια περιουσία στους μεγαλοεργολάβους – εκδότες που ΤΑΚΙΜΙΑΖΑΝ με ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις, μπλε, πράσινες και κόκκινες; Ποιό είναι το οικονομικό και κοινωνικό αποτέλεσμα της φτηνής μετακίνησης; Κάθε ΜΕΡΑ οι Ελβετοί καλύπτουν οδηγώντας 270 εκατομμύρια χιλιόμετρα! Το 44% από αυτές τις διαδρομές γίνεται για λόγους αναψυχής.
»Τί είναι περισσότερο αναπτυξιακό; Να πηγαίνεις γρήγορα και φτηνά παντού; Ή να οδηγείς από την παρακαμπτήριο για να αποφύγεις τα διόδια, κολλημένος πίσω από την νταλίκα που κι αυτή προσπαθεί να κάνει το ίδιο; Τι είναι περισσότερο φιλολαϊκό; Το “αναλγητοφιλελεύθερο” να μπορείς να ταξιδεύεις οπουδήποτε οποτεδήποτε χωρίς πρόσθετο κόστος ή το σοσιαληστρικό “γκαζιά και πεντάευρω”; Την ευθύνη για ολόκληρο το οδικό δίκτυο της Ελβετίας έχει μια δημόσια υπηρεσία, η Swiss Federal Roads Authority που λειτουργεί με ΜΟΝΟ 150 υπαλλήλους.»
Ας ανακεφαλαιώσουμε :
1. Η Ελβετία είναι φιλελεύθερη χώρα και γι’ αυτό προτιμά να αναθέσει τα διόδια σε δημόσια υπηρεσία.
2. Η δημόσια υπηρεσία έχει μικρότερο κόστος από τις ιδιωτικές και χρεώνει φθηνότερα τους πολίτες της.
3. Η Ελλάδα είναι «σοσιαληστρική» και γι’ αυτό αναθέτει τα διόδια σε ιδιωτικές εταιρείες.
4. Οι ιδιωτικές εταιρείες δημιουργούν φαινόμενα διαφθοράς, υπερκοστολόγησης και είναι «αντιαναπτυξιακές».
5. Ο Τζήμερος είναι φιλελευθερος, υπέρ των δημοσίων υπηρεσιών αλλά εναντίον του κράτους. Εναντίον των ληστρικών ιδιωτικών εταιρειών αλλά υπέρ της «οικονομίας της αγοράς».
Συμπέρασμα:
Τα νεύρα μου, τα χάπια μου κι ένα ταξί να φύγω. Κατά προτίμηση για όπου έχει φθηνότερα διόδια…