Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Υπάρχει σωτηρία για το ΠΑΣΟΚ; Γράφει ο Γιώργος Πένταρης

Εν μέσω των προετοιμασιών για να φύγουμε για λίγο από την Αθήνα για καμιά θάλασσα, σκέφτομαι θέματα που θα έλεγε κάποιος ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου προς το παρόν. Αυτό λοιπόν που με απασχολεί είναι το ζήτημα της ύπαρξης του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ στην σημερινή πολιτική σκηνή, γιατί εν μέρει συμμετείχα και εγώ και πολλοί άλλοι φίλοι μου στην ανάδειξή του ως κόμματος εξουσίας και δεν μπορώ να το βλέπω να φυλλοροεί.

ανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ αναμόρφωσε την Ελλάδα σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Τα θέματα είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να γίνει καμιά αναφορά για αυτά, ούτε καν και για τον λόγο να πληροφορηθούν οι νεότεροι που πολλά πράγματα τα θεωρούν δεδομένα όπως π.χ. η άδεια των 25 ημερών, η προστασία των εργαζομένων στους χώρους εργασίας, το κοινωνικό κράτος και πολλά άλλα που και εμείς οι αρχαιότεροι έχουμε ξεχάσει.
Μετά από αυτή τη μικρή παρένθεση, έρχομαι στο προκείμενο που είναι η επιβίωση του ΠΑΣΟΚ γιατί ΚΙΝΑΛ δεν υπάρχει πρακτικά. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται εν μέσω των Συμπληγάδων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ που πολιτικά εκφράζουν τον χώρο που παραδοσιακά εξέφραζε για 30 χρόνια το ΠΑΣΟΚ. Ερμηνεύοντας την πολιτική του Μητσοτάκη, δεν θα μπορούσαμε, τουλάχιστον σήμερα, να τον χαρακτηρίσουμε ως σκληρό νεοφιλελεύθερο. Περισσότερο θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένας ορθολογιστής που θέλει να συγκεράσει τα συμφέροντα της μεσαίας τάξης (υπάλληλοι, επιχειρηματίες, έμποροι και αγρότες) με τα συμφέροντα του ντόπιου κεφαλαίου και των άλλων οικογενειών που στην ουσία διοικούν την Ελλάδα. Ιδεολογικά έχει, σε μεγάλο μέρος, καλύψει τον χώρο του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ. Ο Μητσοτάκης, στα πλαίσια του ορθολογισμού του, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει και συνεργαστεί με πρόσωπα από άλλους πολιτικούς χώρους και κυρίως από το ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και με άτομα από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί.
Πάρτε παράδειγμα την ανάθεση της οργάνωσης των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης στην κα Γιάννα Αγγελοπούλου. Γνωστό είναι ότι η κα Αγγελοπούλου συγχρωτιζόταν με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο Μητσοτάκης παράβλεψε αυτό το γεγονός και την χρησιμοποίησε ορμώμενος από την επιτυχημένη συμβολή της στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτό είναι ορθολογισμός πρώτα και μετά πολιτική πράξη.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που έχει ως μόνιμο στόχο την πλήρη απορρόφηση του ΠΑΣΟΚ. Τα πρώτα δείγματα, μετά τις εκλογές, της πολιτικής του Τσίπρα ήδη έχουν εμφανιστεί και μας λένε ότι σκοπεύει να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στον κεντροαριστερό χώρο εκφράζοντας τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και γενικότερα των λαϊκών στρωμάτων.
Δοθέντων των παραπάνω τί θα πρέπει να πράξει το ΠΑΣΟΚ για να επιβιώσει; Αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο θα αποπειραθώ να δώσω μίαν απάντηση.
Κατ’ αρχάς θα ξεκινήσω από την ΝΔ, η οποία αυτή την εποχή περνά τον μήνα του μέλιτος. Θα ήταν παράδοξο όταν αρχίσουν οι συγκρούσεις διαφόρων οικονομικοπολιτικών συμφερόντων να μην εκφραστούν σε εσωτερικές διαμάχες στην ΝΔ με δυσαρέσκειες και αποχωρήσεις ίσως στελεχών ή και γενικότερα κάποιου αριθμού ψηφοφόρων της.
Κάτι ανάλογο και σε χειρότερο βαθμό πιστεύω ότι θα συμβεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι στην ουσία ένα συνονθύλευμα ετερόκλητων δυνάμεων. Η μετακίνηση του Τσίπρα προς τα δεξιά δε σημαίνει ότι θα παρασύρει και τις λεγόμενες αριστερές συνιστώσες. Για παράδειγμα η πρώτη σύγκρουση έγινε στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ Τσακαλώτου και Τσίπρα. Στην ουσία ο Τσακαλώτος επανέλαβε αυτό που είχε πει στην Μυτιλήνη ότι «είμαστε μια κυβέρνηση με ταξική μεροληψία. Να παραδεχόμαστε ότι μεροληπτούμε ταξικά υπέρ των ασθενέστερα οικονομικά τάξεων» στην προσπάθειά του να αντικρούσει τον Τσίπρα που είπε στην ομιλία του στην Κ.Ε. ότι αιτία της ήττας ήταν η αδιαφορία τους για τα προβλήματα και την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης. Πιστεύω λοιπόν ότι θα υπάρξουν ισχυρές φυγόκεντρες δυνάμεις στο επερχόμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, τις οποίες πρέπει να στεγάσει το ΠΑΣΟΚ που ουσιαστικά δεν είναι τίποτα άλλο από ΠΑΣΟΚογενείς δυνάμεις.
Δεδομένων λοιπόν των συνθηκών που θα διαμορφωθούν και στα δύο κόμματα, είναι ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ να προετοιμαστεί ώστε να γίνει ο τρίτος πόλος έλξης αυτών των δυνάμεων. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει με την σημερινή κατάσταση στο κίνημα. Είναι απόλυτη ανάγκη και όρος επιβίωσής του να κάνει τουλάχιστον αυτά που θα αναφέρω στα επόμενα.
Να γίνει πρώτα ένα συνέδριο με ελεύθερο και γόνιμο προσυνεδριακό διάλογο που θα επεξεργαστεί θέσεις ώστε να αυτοπροσδιοριστεί σχετικά με τα δύο μεγάλα κόμματα. Ζητήματα πρωτοπορίας που θα μπορούσαν να συζητηθούν και να γίνουν σημαία του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πολλά όπως για παράδειγμα η περιβαλλοντική αλλαγή με την δημιουργία λαϊκού και κυρίως νεολαιίστικου κινήματος στα βήματα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Άλλο θέμα είναι επεξεργασία μια ρηξικέλευθης πολιτικής για την υπογεννητικότητα, η οποία είναι ατομική βόμβα για την ύπαρξή του Έθνους των Ελλήνων. Να επεξεργαστεί μια πολιτική για τις Ένοπλες Δυνάμεις που θα έχει τις βάσεις για συνέχεια και συνέπεια με ταυτόχρονη αύξηση του αξιόμαχου αυτών. Θα πρέπει οι ΕΔ να αλλάξουν τακτική όσον αφορά την εκπαίδευση των υπηρετούντων την θητεία τους. Δεν θα πρέπει να υπάρχει η διάχυτη αντίληψη ότι είναι ένας χαμένος χρόνος, αλλά ότι θα υπάρχει προσφορά από τον στρατεύσιμο στην Πατρίδα και αντίστροφα. Δεν είναι βέβαια της ώρας να το αναλύσουμε αυτό, αλλά είναι εφικτό να γίνει επεξεργασία μιας τέτοιας πολιτικής που θα έχει ενσωματωμένα οικονομικά ζητήματα και ζητήματα έρευνας, νέων τεχνολογιών και ανάπτυξης. Ας πούμε για παράδειγμα οι νέοι που τελειώνουν ηλεκτρολόγοι μηχανικοί χρησιμοποιούνται σε ερευνητικά προγράμματα για τηλεπικοινωνίες για Radar κτλ; Απ’ όσο γνωρίζω σκουπίζουν τουαλέτες. Δεν θα μπορούσαν οι ΕΔ να χρηματοδοτήσουν ερευνητικά προγράμματα και να αναλάβουν την έρευνα εξειδικευμένοι νέοι Έλληνες που διαμένουν εδώ ή στο εξωτερικό; Έχουμε χιλιάδες επιστήμονες που έφυγαν στο εξωτερικό λόγω κρίσης, αλλά και χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες της διασποράς που θα ήθελαν να έρθουν στην Ελλάδα να εργαστούν σε τέτοια προγράμματα.
Το επόμενο βήμα θα είναι να γίνει το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και να εκλεγεί ένας νέος και νέος στην ηλικία πρόεδρος. Θα πρέπει επί τέλους η παλιά φρουρά να καταλάβει ότι ήρθε η ώρα να αποχωρήσει. Για παράδειγμα τί δουλειά είχε να κατέβει στις εκλογές ο Σκανδαλίδης; Φτάνει ρε παιδιά, επιτέλους…
Όταν υπάρξει μια νέα πολιτική σαφής, συνεκτική και ουσιαστικά διαφοροποιημένη από τα δύο κόμματα, τότε είναι βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα ανακάμψει και θα παίξει τον ρόλο του στην επόμενη αναμέτρηση. Είναι κρίμα, ένα κόμμα για το οποίο πολλοί μα πάρα πολλοί αγωνιστήκαμε να μπει άδοξα στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας»…
Επειδή το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ, ελπίζω ότι θα μου δοθεί πάλι η ευκαιρία να αναφερθώ σε αυτό. Προς το παρόν όμως εύχομαι σε όλους τους φίλους αναγνώστες του «ΠΑΛΜΟΥ» καλές διακοπές καλά τσίπουρα, ούζα, μπύρες και κρασί, αλλά, σύντροφοι, με μέτρο…