Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ποιός φοβάται την Τουρκία;Γράφει ο Βαγγέλης Ντάλης

ΟΛΟΙ είναι η απάντηση. Κανένας δεν θέλει να συγκρουστεί μαζί της. Όλοι σύμμαχο θέλουν να την έχουν. Η ίδια συμμετέχει σε πολλαπλά γεωστρατηγικά παιχνίδια, πιέζεται από πολλές πλευρές, έχει ανοίξει πολλά μέτωπα και «κόντρες» με πολλούς αλλά συμβιβασμούς δεν κάνει. Μόνο παζάρια. Ατέλειωτα, «ανατολίτικα» παζάρια. Δίνει και παίρνει αλλά δεν υποχωρεί από τους στόχους της. Η ίδια δείχνει να μην φοβάται κανέναν.

Η Τουρκία έχει σχέδιο. Σχέδια, για να είμαστε πιο ακριβείς. Συμμετέχει, για παράδειγμα, ενεργά στον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται στη Λιβύη. Πρόσφατα αποκαλύφτηκε ένα μεγάλο δίκτυο Tούρκων στρατιωτικών που δρούσαν συντονισμένα στο πλευρό της «κυβέρνησης» της Λιβύης και εναντίον των Λίβυων «ανταρτών» που χρηματοδοτούνται από αραβικές χώρες. Πρόσφατα επίσης οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις κατάσχεσαν στο Λιβυκό πέλαγος τούρκικα πλοία τα οποία μετέφεραν άρματα μάχης και πυραύλους προς ενίσχυση των κυβερνητικών στρατευμάτων.
Η ανάμειξη των τουρκικών δυνάμεων σε μια χώρα που βρίσκεται μακριά από τη δική τους δεν απασχόλησε τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Τα λίγα που την μετέδοσαν, απέδοσαν την πράξη ως στήριξη στη λιβυκή κυβέρνηση με την οποία πολλές τουρκικές εταιρείες έχουν συνάψει συμβόλαια για μεγάλες «δουλειές». Ως να υπερασπίζεται δηλαδή τα συμφέροντα των εταιρειών της. Κι όμως. Η τουρκική διπλωματία είναι μίλια μπροστά. Θέλει να γίνει προνομιακός εταίρος της λιβυακής κυβέρνησης έτσι ώστε όταν αυτή επικρατήσει και στη χώρα υπάρξει κατάπαυση του πυρός, να μπορέσει να υλοποιήσει τα σχέδιά της για την σύμπραξη τουρκικής – λιβυακής ΑΟΖ. Μια οικονομική ζώνη στη Μεσόγειο, η οποία θα κόβει την ελληνική υφαλοκρηπίδα σε δύο κομμάτια και θα την καθιστά ευάλωτη σε περισσότερες διεκδικήσεις. Κατάληξη της οποίας θα είναι η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο νότιο τμήμα της Κρήτης! Ναι, τα σχέδια της Τουρκίας φτάνουν στο νότιο τμήμα της Κρήτης!
Αν λοιπόν νομίζουν ή θέλουν να πιστεύουν κάποιοι ότι όλα όσα κάνει η Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ είναι λεονταρισμοί ή γαβγίσματα σκύλου που δεν δαγκώνει, ας αλλάξουν γρήγορα γνώμη κι ας φυλάξουν τα κόκκαλά τους γιατί θα «τους φάνε τα σκυλιά». Το πιο πιθανό είναι ότι ως το τέλος της χρονιάς η Τουρκία θα έχει κατοχυρώσει δικαιώματα συνεκμετάλλευσης στην ανατολική Μεσόγειο. Κι όσοι υπέγραψαν «Πρέσπες» ή ανέχονται «Πρέσπες» με τη δικαιολογία ότι οι διεθνείς συνθήκες που έχουν υπογραφεί δύσκολα καταργούνται, ας δουν πόσο «εύκολα» τις καταργεί η Τουρκία…
45 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο Ερντογάν απειλεί ότι δεν θα διστάσει να καταλάβει και την υπόλοιπη. Ευθέως. 45 χρόνια πριν οι Τούρκοι βρήκαν ως πρόσχημα την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Τουρκοκύπριων τα οποία καταπατούνταν. Προς υπεράσπιση του 18% του τότε πληθυσμού κατέλαβαν λοιπόν το 40% του νησιού. Σήμερα η τουρκοκυπριακή πλευρά αξιώνει το μοίρασμα των κερδών από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων και προχωρά σε κινήσεις που μπλοκάρουν τη δυνατότητα της κυπριακής δημοκρατίας να τα εκμεταλλευτεί.
Η Τουρκία κάνει γεωτρήσεις στα σύνορα της κυπριακής ΑΟΖ. Ο στόχος είναι διπλός: από τη μιά η συνεκμετάλλευση κι από την άλλη η αμφισβήτηση εκείνου του σημείου του διεθνούς δικαίου που κατοχυρώνει το δικαίωμα των νησιών να έχουν δικιά τους υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Η Τουρκία αμφισβητεί το Διεθνές Δίκαιο όπου δεν τη συμφέρει. Δεν καταλαβαίνει από «Πρέσπες». Κι ενώ η Κύπρος νομίζει ότι έχει θωρακισθεί πίσω από την ισχύ των διεθνών εταιρειών πετρελαίου, η Τουρκία τις απειλεί ευθέως. Εξόρυξη χωρίς εμάς δεν γίνεται, τους λέει. Τα συμφέρονται είναι κυρίως αμερικάνικα και γαλλοβρετανικά αλλά και οι εταιρείες δεν ρισκάρουν. Έχουν κάνει τις προεργασίες που απαιτούνται αλλά για να προχωρήσουν σε εξορύξεις ζητούν εγγυήσεις σταθερότητας κι όχι πολεμικής διένεξης στην περιοχή. Η Τουρκία ποντάρει σε αυτό αλλά και στη θετική διάθεση των ΗΠΑ για το αίτημά τους. Οι Αμερικανοί ποτέ δεν έκρυψαν την άποψή τους ότι θεωρούν λογικό να έχει και η Τουρκία μερίδιο από τις εξορύξεις στην ανατολική Μεσόγειο.
Ας μην ξεχνάμε ότι επιθυμία των Αμερικανών (αλλά και των Βρετανών) ήταν η διχοτόμηση της Κύπρου. Το «διαίρει και βασίλευε» ήταν γεωστρατηγικό τους δόγμα και το σχέδιο «Άτσεσον» αυτό που συγκεκριμενοποιούσε τις επιθυμίες τους. Όταν βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι στην Ελλάδα, δηλαδή η χούντα και ο Ιωαννίδης, μπήκε σε εφαρμογή. Από τα επίσημα αρχεία τριακονταετίας που βγάζουν Αμερικανοί και Βρετανοί στη δημοσιότητα έχουν επιβεβαιωθεί όλες οι υποψίες για τον προδοτικό ρόλο των χουντικών και την απομάκρυνση των ελληνοκυπριακών δυνάμεων ώστε να διευκολυνθεί η εισβολή. Σήμερα ακούγονται κάποιες «νηφάλιες» φωνές πολιτικών (κι όχι μόνο σε ένα κόμμα…) οι οποίοι βρίσκουν λογική τη συνεκμετάλλευση… Εμείς απλά ας σκεφτούμε ότι οι εταιρείες περιμένουν απάντηση ως το τέλος του έτους …
Μα δεν θα τιμωρήσουν οι Αμερικανοί τους τούρκους για την απόκτηση των ρώσικων S-400; Ε, όχι δα! Σύμμαχοι αλλά και εταίροι είναι. Θα τα βρουν … Ο Ντόναλντ Τραμπ επί της ουσίας εξέφρασε την… κατανόησή του στον Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος… αναγκάστηκε να αγοράσει τους S-400, επειδή ο «κακός» Ομπάμα δεν του πούλησε Patriot! Κι έτσι τώρα, οι ΗΠΑ, δυστυχώς, δεν θα μπορέσουν να πουλήσουν περισσότερα από 100 F-35 στην Τουρκία! Δηλαδή τα 100 που έχουν παραγγελθεί κάποια στιγμή θα παραδοθούν… Μάλιστα, αν ο Ερντογάν βάλει το χέρι στην τσέπη και αγοράσει και Patriot, όλα μπορούν να γίνουν. Μπορεί Πεντάγωνο και Στέιτ Ντιπάρτμεντ να έχουν την αυτονόητη θέση ότι «F-35 και S-400 μαζί δεν γίνεται νά’χει η Τουρκία», ωστόσο ο πρόεδρος Τραμπ πολύ λυπάται που δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον Ερντογάν… Καταλάβατε;;;
Μα η Τουρκία δεν φοβάται ούτε τις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία θέλει να γίνει μέλος; Δεν αποτελούν μεγάλα πλήγματα κατά της Τουρκίας. Η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας είναι «παγωμένη» εδώ και αρκετό καιρό, με πρωτοβουλία κυρίως μελών της ίδιας της Ε.Ε. που δεν επιθυμούσαν διεύρυνση με μια τόσο μεγάλη μουσουλμανική χώρα, ενώ ορισμένες από τις κυρώσεις ήταν δρομολογημένες ούτως ή άλλως με βάση τα ζητήματα με το κράτος δικαίου στην Τουρκία. Μάλιστα, την ίδια στιγμή είναι σαφές ότι όχι μόνο δεν επιθυμούν όλες οι χώρες στον ίδιο βαθμό τη ρήξη με την Τουρκία, (ενδεικτική η διαπραγμάτευση που χρειάστηκε να υπάρξει ως προς το είδος και το εύρος των κυρώσεων), αλλά και συνολικά η ΕΕ δεν είναι έτοιμη για πλήρη ρήξη με μια χώρα η συνεργασία με την οποία είναι σημαντική ως προς τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος.
Ποιός φοβάται ποιόν, το δείχνουν λοιπόν οι πράξεις. Γι’ αυτό ας κλείσουμε με φήμες. Οι φήμες λοιπόν που κυκλοφορούν στα γραφεία των στρατιωτικών ακολούθων των μεγάλων πρεσβειών στη Δύση αναφέρουν ότι τους ρωσικούς S-400 τους έχει πληρώσει το Κατάρ, στο οποίο και θα καταλήξουν κάποια στιγμή! Είναι τόσο άναρχη η διεθνής διπλωματία που αν δεν είσαι καλός «παίχτης», χάνεσαι. Ποιός θα βγει χαμένος από όλα αυτά είπαμε; Μα, όπως πάντα αυτός που περιμένει να σωθεί από «σωτήρες».