Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Εκλογές: μήπως έχουμε μια απ’τα ίδια; του Γ. Πένταρη

Σχεδόν κοντέψαμε να σπάσουμε ρεκόρ. Εκλογές με «βραχεία κεφαλή» στην τετραετία!! Αν δεν ήταν το Μακεδονικό με την αποχώρηση του Καμένου, θα το πήγαινε μέχρι τέλους ο ΣΥΡΙΖΑ και, κατά την γνώμη μου, θα έκανε πολύ καλά, παρά τις αντιρρήσεις που εξέφραζαν διάφοροι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ και η Αντιπολίτευση. Θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε όλοι οι Έλληνες και κυρίως οι πολιτικοί, ότι οι εκλογές γίνονται ΚΑΘΕ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ, παρά τις αντίθετες απόψεις κομμάτων, καναλιών και μετακινούμενων ψηφοφόρων. Στα σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά κόμματα της Ευρώπης, τα οποία έχουν μάθει να ζουν και να κυβερνούν με συνεργασίες, εκλογές γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια. Εδώ, κάτι η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, κάτι τα εθνικά θέματα κάναμε εκλογές όποτε μας βόλευε. Αυτό πρέπει επιτέλους να σταματήσει.

Μητσοτάκης σε κάθε ομιλία του εδώ και τρία χρόνια ζητούσε να γίνουν εκλογές γιατί η Ελλάδα πάει κατά γκρεμού. Ήταν η μόνιμη επωδός του σε κάθε ομιλία του στην Βουλή ή σε άλλες κομματικές και πολιτικές γενικότερα συγκεντρώσεις. Επειδή οι δημοσκοπήσεις βγάζουν την ΝΔ ως πρώτο κόμμα, νομίζει ο Μητσοτάκης ότι ο Τσίπρας, ως αντιπολίτευση, δεν θα κάνει τα ίδια; Νομιμοποιείται ως αντιπολίτευση να έχει διαφορετική από την κυβέρνηση γνώμη, με συνέπεια να διαπιστώνει, κατά την δική του άποψη, δυσαρμονία μεταξύ κυβέρνησης και λαού και κατά συνέπεια θα ζητά και αυτός εκλογές. Κάποιος πρέπει να σταματήσει αυτό το θέμα και πιστεύω ακράδαντα ότι θα πρέπει να μπει ειδικό άρθρο στο Σύνταγμα όπου θα περιγράφονται με σαφήνεια και να είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που θα επιτρέπεται να γίνουν εκλογές πριν την λήξη της τετραετίας.
Σε αυτές τις εκλογές τα δύο μεγάλα κόμματα μέσα από τα προγράμματά τους έδειξαν την ιδεολογία τους, η οποία βέβαια καθορίζεται όπως είναι γνωστό από την Μαρξιστική αντίληψη της κοινωνίας και της οικονομίας. Η Ν.Δ. μας μιλά για μείωση της φορολογίας φυσικών και νομικών προσώπων με επακόλουθο την προσέλκυση επενδύσεων που θα έχουν ως αποτέλεσμα την οικονομική ανάπτυξη. Οικονομική ανάπτυξη σημαίνει δουλειές και αύξηση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών. Από την άλλη πλευρά το ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι το λεγόμενο «κοινωνικό κράτος», το οποίο όμως χρηματοδοτείται από την φορολογία αυτών που εκφράζουν τα λεγόμενα μεσαία στρώματα τη μεσαία τάξη. Το σενάριο αυτό το είχα ακούσει για πρώτη φορά στο ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1980 όπου αποπειράθηκε με διάφορους τρόπους η μεταφορά πόρων από τα υψηλότερα στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ήταν η αλήστου μνήμης ΑΤΑ.
Βέβαια, όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι δέχονται την άποψη ότι με την φορολογία μπορεί να ασκηθεί κάθε είδους πολιτική από την τρέχουσα κυβέρνηση. Άρα, σε κάθε περίπτωση είτε από αριστερά είτε από δεξιά η φορολογία είναι καθοριστικός παράγοντας άσκησης πολιτικής.
Τα λεφτά που εισπράττονται όμως από κάθε κυβέρνηση είτε ΣΥΡΙΖΑ, είτε ΝΔ, είτε ΠΑΣΟΚ προέρχονται από τους πολίτες που εργάζονται σκληρά, παράγουν και εξάγουν αγαθά. Αυτοί οι πολίτες δεν δικαιούνται να γνωρίζουν πως διατίθενται τα χρήματά τους; Να ένα μεγάλο ζήτημα που κανένα κόμμα δεν έχει θίξει ουσιαστικά και σε βάθος. Για παράδειγμα, δεν θα έπρεπε η εκτελεστική εξουσία να παρουσιάζει και λογοδοτεί στον λαό για τις δαπάνες που γίνονται κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του κράτους; Να έχουμε δηλαδή σε όλον τον δημόσιο τομέα αυτό που λέγεται «διαφάνεια και λογοδοσία/transparency and accountability» που ήταν και το κύριο θέμα του πρόσφατου συνεδρίου του «Διεθνούς Ινστιτούτου Διοικητικών Επιστημών IIAS» στην Σιγκαπούρη όπου η Ελλάδα για πρώτη φορά έλαβε μέρος;
Και τα δύο κόμματα εμφανίστηκαν πάλι γαλαντόμα στους ψηφοφόρους ώστε να κερδίσουν την εύνοιά τους. Θα επαναληφθεί νομίζω πάλι το σενάριο των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων με το «λεφτά υπάρχουν», τα «Ζάππεια 1 και 2» και το «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης». Δίνουμε δηλαδή κούφιες υποσχέσεις που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να ικανοποιηθούν και όταν πάρουμε την κυβέρνηση αναγκαζόμαστε να αλλάξουμε πολιτική αθετώντας προεκλογικές υποσχέσεις. Φοβάμαι ότι αυτό θα επαναληφθεί και τώρα με την επερχόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ο Μητσοτάκης έχει υποσχεθεί προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων, οι οποίες θα φέρουν την πολυπόθητη ανάπτυξη. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι στις 8 Ιουλίου έρχονται στην Ελλάδα 200 αιτήσεις για επένδυση σε οποιονδήποτε τομέα, το νωρίτερο που θα μπορούσε να ξεκινήσει η υλοποίησή τους είναι σε δύο χρόνια. Για να αποδώσουν άλλα δύο τουλάχιστον. Άρα σε τέσσερα χρόνια θα μπορούμε να μιλάμε για αποδόσεις επενδύσεων και ως εκ τούτου οικονομική ανάπτυξη. Το παραπάνω χρονικό διάστημα, για την ωρίμανση μιας επένδυσης, είναι ρεαλιστικό με δεδομένο τον τρόπο και ρυθμό που δουλεύει η Δημόσια Διοίκηση. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην απόδοση της Δημόσιας Διοίκησης είναι το πολύπλοκο νομικό πλαίσιο κάτω από το οποίο λειτουργούν οι υπηρεσίες. Ουσιαστικά όλοι οι νόμοι έχουν θεσπιστεί έχοντας ως δεδομένο ότι όλα γίνονται «επί χάρτου», αγνοώντας την ύπαρξη των υπολογιστών. Το συμπέρασμα είναι ότι επενδύσεις δεν μπορούν να γίνουν και το κράτος δεν μπορεί να γίνει αποδοτικό αν δεν αλλάξει ριζικά το νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας του. Θυμάστε τον Κωστάκη Καραμανλή που έλεγε θα ξαναχτίσω το κράτος; Το κράτος μετά από 15 χρόνια παραμένει με τα ίδια τούβλα… Για να γίνει επαναδημιουργία του κράτους χρειάζεται ευρεία συναίνεση των πολιτικών κομμάτων σε πατριωτική βάση. Εννοώ δηλαδή ότι για μια σοβαρή, που δεν έχει όμως ανακοινωθεί από κανένα κόμμα, προσπάθεια αλλαγής της δομής και λειτουργίας του κράτους απαιτείται χρόνος μεγαλύτερος από μια πλήρη κυβερνητική θητεία. Αυτό σημαίνει ότι και η επόμενη κυβέρνηση θα είναι δεσμευμένη εκ των προτέρων για να συνεχίσει προς την ίδια κατεύθυνση τις αλλαγές. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζονται δεσμεύσεις σε πατριωτική βάση που είναι η παράμετρος που ενώνει τους Έλληνες.
Με την ίδια λογική πρέπει να αντιμετωπιστεί και το εθνικό πρόβλημα ύπαρξης που λέγεται δημογραφικό. Η ΝΔ θα δίνει, λέει, 2.000 ευρώ επίδομα σε κάθε παιδί που γεννιέται. Αυτό φτάνει για τις πάνες και τα γάλατα δύο μηνών. Ποιος θα φυλά μετά το παιδί των σημερινών γονέων που όχι μόνο είναι χαμηλόμισθοι, αλλά δεν έχουν και βοήθεια στο σπίτι από γονείς κτλ όπως παλαιότερα; Χρειάζεται μια νταντά, η οποία όμως θέλει τον μισθό του ενός από το ζευγάρι με το νεογέννητο. Θα πρέπει και εδώ να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, όπως προανέφερα, σε πατριωτική βάση και να συμφωνήσει και αναλάβει το βάρος όλη η κοινωνία. Αυτό συνεπάγεται δραστικά και οικονομικά επιβαρυμένα μέτρα. Το σημαντικότερο μέτρο είναι κάθε γυναίκα που αποκτά παιδί να βγαίνει εκτός εργασίας για μια τριετία με πλήρεις αποδοχές και την επόμενη διετία με μειωμένο ωράριο. Αυτό είναι σοβαρό μέτρο για επίλυση του δημογραφικού και όχι μόνο. Υπάρχουν πολύ ειδικότεροι από μένα που μπορούν να προτείνουν και άλλα μέτρα, αλλά αυτό που προτείνω είναι θεμελιώδες.
Το τελευταίο που θέλω να θίξω είναι η παιδεία, της οποίας η απόλυτη υποβάθμιση φάνηκε με τις τελευταίες εισαγωγικές εξετάσεις σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Δεν τόλμησε κανείς να μιλήσει για υποβαθμισμένη παιδεία που παράγει μαθητές που αδυνατούν να λύσουν απλά θέματα, αλλά όλοι υπερθεμάτισαν ότι αυτά ήταν δύσκολα.
Όπως φαίνεται η Ελλάδα στην ουσία θα διοικείται από θείο και ανιψιό. Έχουν και οι δύο σαν στόχο να χτυπήσουν την εγκληματικότητα, στόχο στον οποίο συμφωνώ απόλυτα. Το ζήτημα όμως είναι η μέθοδοι που θα ακολουθήσουν ώστε να ξεκαθαρίσουν π.χ. τα Εξάρχεια, να σταματήσουν τα πανεπιστήμια να είναι ορμητήρια και άσυλα εγκληματιών. Αυτό συνεπάγεται συγκρούσεις. Τα ΜΜΕ θα υποστηρίξουν την κυβέρνηση στην προσπάθειά της ή θα αρχίσουν να μιλάνε για καταστολή κ.τ.λ.; Για να λυθούν αυτά τα ζητήματα θα πρέπει να σπάσουν αβγά και οπωσδήποτε χρειάζεται πάλι πλατιά πολιτική συναίνεση.
Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ στην ασαφή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, που δεν κατάφερε στην ουσία να κάνει την διαφορά. Παρά του ότι παρατηρείται επιστροφή του κόσμου στις τάξεις του, δεν κατάφερε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να πείσει για το πολιτικό του πρόγραμμα. Ελπίζω να πάρει το ΠΑΣΟΚ διψήφιο νούμερο ώστε να μην έχει αυτοδυναμία ο Μητσοτάκης και αλωνίζει.
Η καλύτερη λύση για την χώρα, κατά την γνώμη μου, είναι μια συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε μια βάση που θα διατηρηθεί με ορθολογικό και σύγχρονο τρόπο το κοινωνικό κράτος. Περιττό να πω ότι όλοι πρέπει να αφήσουμε το μπάνιο και να πάμε στις κάλπες μην την πατήσουμε και πάλι…