Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ένας 16άρης επέβαλε την τάξη, Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος

Την προηγούμενη Τρίτη, 9 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου Λυκείου Γαλατσίου η προγραμματισμένη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με αποκλειστικό θέμα συζήτησης την παιδεία.
Πρώτες παρατηρήσεις:
Μικρή η αίθουσα, πολύς ο κόσμος, λάθος τοποθέτηση καθισμάτων και τραπεζιών. Δεν γνωρίζω ποιός είχε την ευθύνη αλλά ήθελε καλύτερη οργάνωση.
Στην ουσία τώρα:
Η συζήτηση τελείωσε στις 2.30 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα και είχε ξεκινήσει στις 7.30 το απόγευμα. Δηλαδή είχαμε 7 ώρες ανταλλαγής απόψεων για θέματα παιδείας με την πλειοψηφία των ομιλητών, όχι να κάνει προτάσεις για να βελτιωθεί η κατάσταση στα σχολεία, αλλά να προσπαθεί να περάσει την δική της άποψη. «Εγώ έχω το δίκιο…», «εμένα πρέπει να ακούσετε».
Κι από την άλλη πλευρά, η διοίκηση του Δήμου, να προσπαθεί να παρουσιάσει στους παρευρισκόμενους γονείς, δασκάλους, καθηγητές και μαθητές τί έχει κάνει μέχρι τώρα στα σχολεία χωρίς όμως να το καταφέρνει. Ο απολογισμός του Γιάννη Σκληράκη, προέδρου της Α’/θμιας Επιτροπής Παιδείας, διεκόπη από τις αντιδράσεις ορισμένων δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης και των προέδρων των Συλλόγων Γονέων.
Παρέλειψα να σας αναφέρω ότι μέχρι να ξεκινήσει η συζήτηση πέρασαν 45 λεπτά της ώρας, ανταλλάσσοντας απόψεις για το διαδικαστικό. Χρειάστηκε η παρέμβαση ενός μαθητή του 1ου Λυκείου Γαλατσίου, μέλους του 15μελούς μαθητικού συμβουλίου, για να ηρεμήσουν τα πράγματα και να ξεκινήσει επιτέλους η συζήτηση.
Για πάνω από μία ώρα διαβάζονταν οι ανακοινώσεις των Συλλόγων από όλα σχεδόν τα σχολεία της περιοχής μας. Κουραστικό και για εκείνον που τις διάβαζε (Σκληράκης) αλλά και για εκείνους που τις άκουγαν. Η κούραση είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή του …εκφωνητή (Χαραλαμπίδης στη θέση του Σκληράκη) αλλά και την αποχώρηση αρκετών από την αίθουσα.
Αφού τελείωσε η ανάγνωση των ανακοινώσεων πήρε το λόγο ο Γιάννης Σκληράκης για να κάνει το σχετικό απολογισμό, χωρίς όμως ποτέ να κατορθώσει να ολοκληρώσει.
Ακολούθησαν οι διευθυντές των σχολείων Α’/θμιας και Β’/θμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι αφού ανέφεραν τα όποια προβλήματα παρουσιάζουν τα σχολεία που διευθύνουν, είπαν – ή μάλλον θέλησαν να πουν – και για την καλή συνεργασία που έχουν με τη διοίκηση του Δήμου. Και λέω μάλλον γιατί και πάλι υπήρξαν αντιδράσεις από ορισμένους, οι οποίοι ήθελαν να ακούν μόνο για τα υπάρχοντα προβλήματα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, η διευθύντρια του 6ου Γυμνασίου, η οποία όταν ανέφερε την καλή συνεργασία που έχει με τον Δήμο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, ήταν εντελώς αμήχανη, ντροπαλή και κατά κάποιον τρόπο αισθανόταν ενοχή για αυτά που έλεγε.
Είχα γράψει σε προηγούμενο φύλλο του «Παλμού» για το ίδιο θέμα, ότι δεν έχουμε μάθει να συζητάμε. Απεδείχθη, δυστυχώς, για μία ακόμα φορά και ευθύνη έχουν όλοι. Και για να μη νομίσουν ορισμένοι ότι θέλω να αποσιωπήσω τα γεγονότα, δηλώνω ξεκάθαρα ότι ναι τα σχολικά κτίρια έχουν προβλήματα, εξάλλου πολλά από αυτά (τα κτίρια) έχουν περάσει τις 3 δεκαετίες ζωής. Προβλήματα τα οποία η διοίκηση όφειλε να έχει βρει τον τρόπο να αντιμετωπίσει. Δεν είναι όμως τέτοιας μορφής και έκτασης ώστε να παρουσιάζεται από ορισμένους ότι τα σχολικά κτίρια είναι περίπου σε κατάρρευση. Καταλαβαίνω την αντιπολίτευση, που η δουλειά της είναι να κάνει κριτική αλλά, όπως έχω γράψει επανειλημμένως, κάπου κάπου ας κάνει και κάποιες προτάσεις.
Καταλαβαίνω όμως καλύτερα τους μαθητές των σχολείων οι οποίοι περνούν πολλές ώρες της ημέρας στις σχολικές αίθουσες. Κι ένας από αυτούς είναι και ο μαθητής του 1ου Λυκείου Γαλατσίου, Ευθύμης Σταλίκας (φωτο), ο οποίος με λόγο κατανοητό, εύστοχο και συγκροτημένο, έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Ανέφερε, για παράδειγμα, ο Ευθύμης ότι πρέπει να γίνει ομαδοποίηση των προβλημάτων όλων των σχολικών κτιρίων και κατόπιν να σχεδιαστεί η αντιμετωπισή τους και όχι να προσπαθούμε να λύνουμε τα προβλήματα σε κάθε σχολική μονάδα ξεχωριστά. Αλλά γιατί μόνο ένας Ευθύμης να παρευρίσκεται στην αίθουσα; Πού ήταν οι άλλοι μαθητές;
Και κάτι τελευταίο: προβλέπω ότι ο φίλος Ευθύμης, αν το θελήσει, θα έχει λαμπρή πολιτική καριέρα – και σας διαβεβαιώνω ότι δεν το λέω καθόλου ειρωνικά! Είχε πάθος, είχε νεύρο, είχε σωστό λόγο. Γι’ αυτό και στο τέλος καταχειροκροτήθηκε.


Κύριε Γιαννακόπουλε
Το περασμένο Σάββατο στο ΠΑΛΑΙ
«ώδινεν όρος και έτεκε Τζουμάκα».
Τον Κουλούρη τον ξεχάσανε …!
Χ.Ν.