Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Αποστασία, Γράφει ο Νέστορας Χατζούδης

Ιστορικά αναφέρεται ως η πολιτική εκτροπή του 1965, που οργανώθηκε από το Παλάτι και στόχευε στην ανάσχεση του ρωμαλέου κοινωνικού – πολιτικού κινήματος – αγωνιστική σύμπραξη δημοκρατών και αριστερών πολιτών – που αγωνιζόταν να απαλλάξει το πολίτευμα και τη χώρα από το θανάσιμο εναγκαλισμό του μετεμφυλιακού παρακράτους.

Η αποστασία βουλευτών τότε, της Ένωσης Κέντρου στο κόμμα της Δεξιάς (ΕΡΕ), ανέτρεψε τη δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, ανέκοψε τη σύντομη δημοκρατική πολιτική άνοιξη, γελοιοποίησε όμως και τους οργανωτές και τους πρόθυμους πολιτικούς, τους γνωστούς αποστάτες.
Αντίθετα, σφυρηλάτησε το δημοκρατικό αγωνιστικό φρόνημα των πολιτών, που καθημερινά εκφραζόταν με τη μαζική παρουσία τους στους δρόμους και για να καμφθεί χρειάστηκαν, την 21η του Απρίλη 1967, οι ερπύστριες των τανκς του παρακράτους, οι συλλήψεις, οι εκτοπισμοί, τα στρατοδικεία, τα βασανιστήρια…! Η χούντα!
Στην κοινοβουλευτική λειτουργία, αποστασία σημαίνει την προσχώρηση βουλευτών σε αντίπαλα κόμματα, χωρίς να έχουν προηγουμένως παραιτηθεί από τα δικό τους, χωρίς ιδεολογική ταύτιση, πολιτική συμφωνία και προγραμματική σύγκλιση με το κόμμα στο οποίο προσχωρούν. Η κίνηση αυτή αποσκοπεί είτε στην αποδυνάμωση και φθορά του κόμματος τους είτε στην ενδυνάμωση και σωτηρία, σε κρίσιμες περιπτώσεις, του αντιπάλου. Τα ανταλλάγματα ποικίλουν. Συνήθως γίνεται επίκληση συνειδησιακών και εθνικών λόγων που όμως σπανίως είναι αθώοι ανομολόγητων υλικών ανταμοιβών…!
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αποστασία συνιστά πολιτική εκτροπή. Ανατροπή της εκφρασμένης με τη λαϊκή ψήφο πολιτικής ισορροπίας, που μόνο ομαλές εξελίξεις δεν προοιωνίζεται…!
Και φυσικά τέτοιες πρακτικές δεν προσιδιάζουν ούτε σε δημοκράτες πολιτικούς ούτε σε προοδευτικό πολιτικό Χώρο…