Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ρατσιστικά, Γράφει ο Γιώργος Πένταρης

Ρατσιστικά…

Σε προηγούμενο άρθρο έγραφα για την εμπειρία μου από τον βιασμό της προσωπικότητάς μου πέφτοντας θύμα κλοπής στον ηλεκτρικό. Ο κλέφτης ήταν ένας έγχρωμος μαύρου χρώματος (προσδιορίζω το χρώμα γιατί υπάρχουν και άλλα χρώματα ανθρώπων), τον οποίο εν γνώσει μου στο άρθρο τον ονόμασα και «αράπη» και λόγω αυτού του χαρακτηρισμού θεωρήθηκα ρατσιστής. Επειδή αυτό το αρνητικό επίθετο «ρατσιστής» ο καθένας το πετάει χωρίς να συνειδητοποιεί την πραγματικότητα και την έννοια του ρατσισμού, είμαι υποχρεωμένος να βάλω, από την δική μου οπτική, κάποια πράγματα στη θέση τους.

Η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έφερε προς ψήφιση το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και όλοι θυμόμαστε τις αντιπαραθέσεις και αντιδράσεις από την αντιπολίτευση και κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα αναφερθώ στα του αντιρατσιστικού νόμου, αλλά θα προσπαθήσω μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου και του φιλόξενου χώρου του «Παλμού» να εκθέσω κάποιες σκέψεις. Τότε πολλά ακούστηκαν για ρατσισμό και αντιρατσισμό, αλλά και τότε το θέμα δεν αναλύθηκε όπως πρέπει για να καταλάβουμε τι πραγματικά ορίζει τον ρατσισμό.
Πριν δώσουμε έναν ορισμό για τον ρατσισμό, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι υπάρχουν διάφοροι ορισμοί και με διαφορετικό αντικείμενο κάθε φορά. Έτσι λοιπόν διακρίνουμε τον θρησκευτικό ρατσισμό, τον εθνοτικό, τον χρωματικό κ.τ.λ. Σε αυτό το σημείο θέλω να τονίσω ότι ο ρατσισμός είναι αμφίδρομη έννοια, δηλαδή δεν κατευθύνεται από μια κοινωνική ομάδα εναντίον μιας άλλης, αλλά και το αντίθετο.
Ρατσισμός λοιπόν είναι «η αντίληψη ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους, αλλά διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους, διακρινόμενοι είτε από το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα, τη θρησκεία, το φύλο, είτε από τον σεξουαλικό προσανατολισμό κλπ. Το πιο συνηθισμένο είδος ρατσισμού, και αυτό που έχει δώσει την αρχική ονομασία στην λέξη, ράτσα/ razza = φυλή από τα Ιταλικά, είναι ο φυλετικός ρατσισμός». Στην χώρα μας κυρίως που όλα τα πράγματα τα αντιλαμβανόμαστε επιφανειακά και περιορισμένα ή τα μεγαλοποιούμε υπέρμετρα, θεωρούμε κυρίως ως ρατσισμό τον φυλετικό. Εξ ου και οι κατηγορίες εναντίον μου ως ρατσιστή.
Είναι γεγονός ότι οι φυλετικοί ρατσιστές πιστεύουν σε βιολογικές διαφορές μεταξύ των φυλών, βάσει των οποίων τις προσδιορίζουν σε ανώτερες και κατώτερες. Ως εκ τούτου, με τη θεωρία αυτή υποστηρίζουν ότι η φυλή με συγκεκριμένα εξωτερικά ή ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, έχει το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτόν της ανώτερη από τις άλλες.
Οι φυλετικές διακρίσεις υπήρχαν από την εποχή της Αρχαίας Αιγύπτου, ίσως και παλαιότερα. Το 1853 όμως ο Ζοζέφ Αρτύρ ντε Γκομπινώ δημοσίευσε το έργο «Essai sur l’ inégalité des races humaines» (Δοκίμιο επί της ανισότητας των ανθρωπίνων φυλών), το οποίο κυριολεκτικά αποτέλεσε τη θεωρητική κάλυψη και «ευλογία» των αποικιοκρατών για το δουλεμπόριο που όμως είχε αρχίσει τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα. Ο πλέον εξέχων σύγχρονος υποστηρικτής του δόγματος αυτού, κατά τον 20ο αιώνα, θεωρείται ο Βρετανός δημοσιολόγος (πολιτογραφήθηκε Γερμανός το 1916), Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλεν (Houston Stewart Chamberlain).
Πολλοί στηρίζουν τον ρατσισμό τους σε επιχειρήματα όπως τα παρακάτω: Οι Αρχαίοι Έλληνες ανέπτυξαν έναν πολιτισμό που είναι ακόμη και σήμερα ο οδηγός της ανθρωπότητας. Μα δεν ήταν μόνο οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν και οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι, ήταν οι Κινέζοι, μετέπειτα οι Ρωμαίοι που και αυτοί ως βάση είχαν τους Αρχαίους Έλληνες, ήταν οι λαοί της Μεσοποταμίας κτλ. Γιατί την ίδια εποχή οι λαοί της υποσαχάριας Αφρικής δεν είχαν αναπτύξει έστω ένα στοιχειώδη δικό τους πολιτισμό; Εκ των ανωτέρω βγάζουν το συμπέρασμα (οι ρατσιστές) ότι οι Έλληνες ή οι Καυκάσιοι γενικότερα είναι ανώτερη φυλή. Και στην Αρχαία εποχή ήταν γνωστοί οι μελαμψοί κάτοικοι της Αφρικής που τους ονόμαζαν «Άραβες» και στην καθαρεύουσα λέμε ο «άραψ, του άραβος» εξ ου και το αράπης που έγραψα. Η αντίληψη όμως περί ρατσισμού των φίλων που με κατηγόρησαν, είναι ότι η λέξη που ειπώθηκε σηματοδοτεί τα ρατσιστικά αισθήματά μου. Το ότι αυτός τύπος με έκλεψε πώς πρέπει να εκληφθεί; Το ότι έχει κλέψει ανενόχλητος εκατοντάδες επιβάτες δεν είναι άσκηση βίας από ένα άτομο άλλης καταγωγής και διαφορετικού από εμάς χρώματος; Πώς πρέπει να αντιληφθούμε την συμπεριφορά του απέναντι στο κράτος που τον φιλοξενεί σε ένα ασφαλές περιβάλλον με εξασφαλισμένη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς να έχει πληρώσει ούτε σέντσι για ασφάλιση; Εγώ πώς θα προστατευθώ από αυτού του είδους την ρατσιστική βία;
Ας πάμε στην Νότιο Αφρική όπου υπήρξε σε όλο του το μεγαλείο το «Απαρτχαϊντ», τότε που οι ντόπιοι, μαύροι στο χρώμα, έγχρωμοι, δεν μπορούσαν να περπατήσουν στο ίδιο πεζοδρόμιο με τους λευκούς. Υπάρχει εκεί ρατσισμός; Βέβαια υπάρχει, αλλά τα πράγματα έχουν αντιστραφεί και προέρχεται από τους «μαύρους» με κατεύθυνση στους λευκούς κατοίκους όπως έχω ιδίαν αντίληψη. Κάτι τέτοιο έγινε και στην Ζιμπάμπουε (πρώην Ροδεσία) ή στην Ζάμπια όπου έφτασε στο χείλος της καταστροφής και ξανακάλεσαν τους λευκούς Ευρωπαίους να φέρουν στα ίσια το κράτος τους…
Έχω ένα ερώτημα: Έχετε ακούσει ποτέ να έχει κλέψει κάποιος Κινέζος ή να μην πληρώσει το νοίκι του ή τους λογαριασμούς του ή να συλληφθεί για κάποια παρανομία στην Ελλάδα; Εγώ προσωπικά δεν έχω ακούσει τίποτα για κανέναν. Πώς σας φαίνεται αυτό; Έχετε ακούσει να έχει πέσει θύμα ρατσιστικής βίας Κινέζος; Ούτε αυτό το έχω ακούσει. Αν έχετε ακούσει, παρακαλώ να μου στείλετε ένα μήνυμα στο email που έχω. Φίλοι μου, να σας πω: Δεν έχετε ακούσει διότι οι Κινέζοι δεν προβαίνουν οι ίδιοι σε πράξεις ρατσιστικής βίας και γιατί ο πολιτισμός που έχουν είναι παλαιός, σοβαρός και έχει καθορίσει την συμπεριφορά μεγάλου τμήματος της ανθρωπότητας με τα διδάγματα του Κομφούκιου.
Ίσως μου πει κάποιος για τον Αραβικό πολιτισμό, τα Αραβουργήματα, τις μεταφράσεις των αρχαίων Ελλήνων μαθηματικών και αστρονόμων, την αυτόνομη πρόοδό τους στα μαθηματικά επί χαλίφη Χαρούντ Αλ Μαμούν. Σωστά, αλλά σήμερα με την αλλαγή πορείας της πλειοψηφίας των μουσουλμάνων προς τον φονταμενταλισμό δεν έχουμε ρατσιστική βία προς τους λευκούς Ευρωπαίους και εναντίον το Δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού στον οποίον πρέπει να υποκλίνεται η ανθρωπότητα; Οι τόσες επιθέσεις εναντίον αθώων θυμάτων σε Παρίσι, Λονδίνο, Βρυξέλλες, Γερμανία και αλλού δεν είναι ρατσισμός; Είναι βέβαια και πολύ μεγαλύτερος από το να πω: «ο άραψ που με έκλεψε ήταν ψηλός, λεπτός, με καπέλο και ένα σακίδιο πλάτης».
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, οι «συνειδητοποιημένοι», ότι αυτός που έρχεται εδώ θα πρέπει να έχει κοινωνική προστασία, αλλά ταυτόχρονα να σέβεται τους κατοίκους και τους νόμους της χώρας που τον φιλοξενεί. Αυτό πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτος όρος όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, την Αμερική, Καναδά και Αυστραλία. Δεν μπορούμε εμείς οι πολίτες που πληρώνουμε φόρους να δεχτούμε από τον κάθε κλέφτη είτε αυτός είναι χρωματιστός είτε ανήκει στην Καυκασία φυλή, είτε δεν ξέρω από που αλλού, να βιάζει την προσωπικότητά μας και ούτε βέβαια να έχουμε πολιτικούς ταγούς που παίζουν με τις τσέπες των φορολογούμενων πολιτικά παιχνίδια χρησιμοποιώντας αυτούς.
Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Και η άχρηστη πληροφορία της ημέρας. Το καμαράκι όπου είδα τους αστυνομικούς να «ξεκουράζονται», όπως είχα γράψει στο συγκεκριμένο άρθρο, έχει κλείσει!!!!!!
Υ.Γ. Αναρωτιέμαι τι θα κάνουν οι «Παμμακεδονικές» οργανώσεις εσωτερικού και εξωτερικού όταν λυθεί το Μακεδονικό, στο οποίο θα επανέλθω στο επόμενο άρθρο.