Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ανατριχιαστικά εγκαταλελειμμένα μέρη στον κόσμο

Τα μέρη που έχουν εγκαταλειφθεί από τους ανθρώπους, καταφέρνουν να αιχμαλωτίζουν τη φαντασία και να σαγηνεύουν τους ταξιδιώτες, προσφέροντας τη μαρτυρία μιας εποχής που πλέον έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Μια επίσκεψη άλλωστε σε τοποθεσίες τέτοιες, πέραν της απόκοσμης αίσθησης, θα είναι σαν να επέστρεφες πίσω στο χρόνο.

Tkvarcheli, Γεωργία


Το Tkvarcheli είναι μια σοβιετική πόλη-φάντασμα που βρίσκεται στην Αυτόνομη Δημοκρατία της Αμπχαζία, η οποία έχει αναγνωριστεί από ελάχιστες χώρες. Για τον υπόλοιπο κόσμο, παραμένει μια ξεχασμένη πόλη της Γεωργίας, η οποία κάποια άλλη εποχή τροφοδοτούσε τη σοβιετική βιομηχανία με άνθρακα, καθώς δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ‘40, αποκλειστικά για το σκοπό αυτό.
Οι Γεωργιανοί κατέλαβαν την πόλη για πάνω από ένα χρόνο, κατά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας τους, στις αρχές του ’90, αλλά σύντομα την διεκδίκησαν οι δυνάμεις της Αμπχαζίας, με τη βοήθεια και των Ρώσων. Ωστόσο, καθώς η σοβιετική περίοδος έληγε, ο πληθυσμός έφευγε από την πόλη για να εγκαταλειφτεί τελείως έπειτα από κάποια χρόνια.

Κινηματογράφος στη Χερσόνησο του Σινά


Στη μέση της ερήμου του Σινά δεσπόζει ένα μυστηριώδες σινεμά, το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ!

Η περίεργη κατασκευή δημιουργήθηκε από έναν Γάλλο, τον Diynn Eadel, στα τέλη του ’90. Με κάποιο τρόπο, ο Eadel κατόρθωσε να εξασφαλίσει τις άδειες και έπεισε παριζιάνους επενδυτές και αγοράσουν θέσεις και μηχανήματα από παλιές αίθουσες του Καΐρου. Ωστόσο, αν και τελικά η «αίθουσα» κατόρθωσε να διαθέτει 700 θέσεις, δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, δίχως όμως κανείς να γνωρίζει το γιατί.
Ο εγκαταλελειμμένος, υπαίθριος κινηματογράφος έμεινε σχετικά άγνωστος στο ευρύ κοινό, μέχρι να πέσει θύμα βανδαλισμού πριν μερικά χρόνια, όποτε και «ανακαλύφθηκε» από τα διεθνή ΜΜΕ.

Νήσος Χασίμα, Ιαπωνία


Μια φωτογραφία του ιαπωνικού νησιού Χασίμα αρκεί για να αντιληφθεί κάποιος γιατί το προσωνύμιό του είναι «Νησί-Θωρηκτό». Πλησιάζοντας από τη θάλασσα, η νήσος Χασίμα εμφανίζεται σαν ένα γιγαντιαίο θωρηκτό, λόγω του τοίχους που κρατά το νερό μακριά.

Η πόλη Χασίμα στηρίζονταν στην εξαγωγή άνθρακα από το 1887 έως το 1974, βοηθώντας στη βιομηχανοποίηση όλης της Ιαπωνίας. Η δουλειά στα ορυχεία ήταν φυσικά σκληρή κι έτσι η ζήτηση εργατικών χεριών ήταν αυξημένη. Το 1959, στο μικρό νησί (μόλις 64.749 τετραγωνικά μέτρα), ζούσαν 5.259 ανθρακωρύχοι, σε συνθήκες που θυμίζουν αυτές των φυλακισμένων, λόγω της πυκνοκατοίκησης.
Το 1960 το πετρέλαιο άρχισε να αντικαθιστά τον άνθρακα, κι έτσι πολλά ορυχεία σε όλη την Ιαπωνία άρχισαν να κλείνουν. Το ορυχείο της Χασίμα δεν αποτέλεσε εξαίρεση: Έκλεισε το 1974 και μέσα σε λίγες εβδομάδες ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη της Γης ερήμωσε κι έμεινε να ερειπώνει από τη φθορά που επιφέρει ο χρόνος και τα καιρικά φαινόμενα…

Two Guns, Αριζόνα


Η περιοχή «Two Guns» της Αριζόνα αρχικά έφερε την ονομασία Canyon Lodge και έγινε ευρύτερα γνωστή τη δεκαετία του ’20, χάρη στο φημισμένο αυτοκινητόδρομο Route 66. Οι περιπετειώδεις ταξιδιώτες που διέσχιζαν τον αυτοκινητόδρομο, συνήθιζαν να σταματούν για ανεφοδιασμό στο Canyon Lodge, ένα μικρό εμπορικό σταθμό που άνηκε στους Earle και Louise Cundiff. Η περιοχή κέντρισε την προσοχή του επιχειρηματία Harry «Two Guns» Miller, ο οποίος είδε την εμπορική ευκαιρία που υπήρχε.

Έτσι, κατόρθωσε κι έπεισε την οικογένεια των Cundiff να του νοικιάσουν την τοποθεσία για 10 χρόνια. Υπό τη διοίκηση του ίδιου, η πόλη μεταμορφώθηκε σε «τουριστική παγίδα» με το δικό της ζωολογικό κήπο και αξιοθέατα, μεταξύ των οποίων και ένα γειτονικό φαράγγι, όπου είχαν πολεμήσει οι Απάτσι τους Νάβαχο. Μέσα στο φαράγγι δέσποζε μια σπηλιά που ονομάζονται «Σπηλιά του Θανάτου των Απάτσι», καθώς εκεί είχαν ταφεί 42 Ινδιάνοι. Ωστόσο, ο επιχειρηματίας αποφάσισε πως η ιστορία αυτή δεν ήταν αρκετή για να κεντρίσει το ενδιαφέρον των τουριστών και μετονόμασε το χώρο σε «Σπηλιά του Μυστηρίου», έχτισε ψεύτικα ερείπια και έφτασε στο σημείο να πουλήσει τα κρανία των Απάτσι σαν σουβενίρ!
Ωστόσο, λίγο αργότερα η πόλη έπεσε θύμα ληστών, κάτι που δημιούργησε ένταση στις σχέσεις του Miller με τους Cundiff. Σε έναν έντονο καυγά, ο Miller πυροβόλησε και σκότωσε τον Earle Cundiff. Αν και τελικά αθωώθηκε, λίγο αργότερα δέχτηκε επίθεση από λιοντάρια των βουνών και από μια σαύρα Χίλα. Η τύχη σαφώς και δεν ήταν με το μέρος του, κάτι που επιβεβαιώθηκε και το 1929, όποτε και μια φωτιά διέλυσε ολοσχερώς την πόλη. Αφού έχασε μια δικαστική μάχη με την Louise Cundiff για τα δικαιώματα της γης, ο Miller εγκατέλειψε οριστικά την περιοχή. Ο αυτοκινητόδρομος Route 66 αναδρομολογήθηκε προς το απέναντι φαράγγι και η πόλη ερήμωσε.

Πηγές