Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα
ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΕΙΟ ΛΙΑΠΗΣ

ΙΩΑΚΕΙΜ ΠΑΠΑΧΡΟΝΗΣ, Κτηνίατρος – Συγγραφέας «Καθήκον της συγγραφής είναι να αποκαλύπτει όσα συσκοτίζουν οι ιδεολογίες μας»

Ο Ιωακείμ Παπαχρόνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967. Είναι απόφοιτος της Κτηνιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. Έχει εκδόσει δύο ποιητικές συλλογές, «Μαθήματα Υποκριτικής» (1999) και «Όψεις Αβύσσου» (2001, εκδόσεις Παρατηρητής) καθώς και το Αλφαβητάριο Εννοιών «Από το Α έως το Ω» (2007, εκδόσεις Οδός Πανός). Ζει και εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Αθήνα.

«ΠΑΛΜΟΣ»: Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;
ΙΩΑΚΕΙΜ ΠΑΠΑΧΡΟΝΗΣ: Τα παιδικά μου χρόνια είναι το μουσικό κουτί της μνήμης. Κάθε που το ανοίγω, ξεχύνεται μια αιώνια μελωδία τρυφερότητας.
«Π»: Είσαστε επιμελής μαθητής στα σχολικά σας χρόνια;
Ι.Π.: Ναι. Επί σειρά ετών ήμουν ο αμελής επιμελητής της τάξης.
«Π»: Είστε ο ήρωας των τετράποδων φίλων μας, κτηνίατρος. Η επιλογή σας ήταν η αγάπη σας προς αυτά;
Ι.Π.: Ήταν επιλογή μου η κτηνιατρική. Λατρεύω τα ζώα. Για ένα σωρό λόγους. Μα για την μοναδικής διαύγειας συνείδηση της ζωής, ομολογώ πως τα ζηλεύω και μάλιστα πολύ. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε τόσο απορροφημένοι στην αίσθηση του εαυτού μας που χάνουμε σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση της θαυματουργού φύσης του κόσμου. Σ’ εκείνα, αντίθετα, η καθημερινή κοσμογονία βιώνεται δίχως τους παραμορφωτικούς φακούς των τεχνητών αναγκών, της ζήλειας και της απληστίας (εκτός μόνον κι αν πρόκειται για χάδια). Προσλαμβάνουν τον κόσμο με τα αγνά μάτια της ψυχής τους κι τούτη η διαύγεια του βλέμματος τους επιτρέπει να αισθάνονται δέος για το θαύμα της ζωής ακόμα και στην πιο ανέμελη στιγμή της μέρας. Φίλοι ή φύλακες, σύντροφοι ή συνοδοιπόροι, τα λόγια του Κωστή Παπαγιώργη, αποτελούν για τους γνώστες βεβαιότητα: «Κοντά στα ζώα γίνεσαι περισσότερο άνθρωπος».
«Π»: Οντως η κτηνιατρική ως επιστήμη εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αρχαία Αιγυπτιακά κείμενα που αναφέρονται σε νοσοκομεία ζώων;
Ι.Π.: Πρώιμα ευρήματα άσκησης της κτηνιατρικής εμφανίστηκαν στην αρχαία Αίγυπτο. Σαφώς, το υλικό που έχει διασωθεί δεν συγκροτείται σε οργανωμένο σύνολο και συνεπώς δεν αποτελεί στην κυριολεξία επιστημονικό κλάδο. Στον Ελλαδικό χώρο, οι πρώτες αναφορές σχετικά με την άσκηση της κτηνιατρικής καταγράφηκαν από τον Αριστοτέλη στο έργο του «Περί ζώων μορίων».
«Π»: Η συγγραφή είναι αποτέλεσμα της αγάπης σας για το διάβασμα ή είναι η ευκολία στο να γράφετε;
Ι.Π.: Γράφω για να δώσω το λόγο σε όλες τις φωνές που μιλάνε μέσα μου. Γράφω για να δώσω στον κόσμο τη μορφή των ονείρων μου. Γράφω για να ξορκίσω όσα με αφήνουν ξάγρυπνο τις νύχτες. Για να καρπωθώ την αθανασία σαν μια φαντασματική προείσπραξη της. Γράφω για να μ’ αγαπάνε. Γράφω σαν πολεμικός ανταποκριτής στα πεδία μαχών της ύπαρξης απέναντι στην απώλεια, το χρόνο, την αλήθεια. Γράφω γιατί νιώθω πως έχω καθήκον να το πράξω. Και το καθήκον της συγγραφής είναι να αποκαλύπτει όσα συσκοτίζουν οι ιδεολογίες και οι αποσιωπήσεις μας.
«Π»: Η τρέλα της καθημερινότητας, με ό,τι συμβαίνει γύρω μας, είναι πηγή έμπνευσης για εσάς;
Ι.Π.: Η καθημερινή εισδοχή μας σε ασυνεχείς πραγματικότητες τις οποίες βιώνουμε με μια ευφρόσυνη απάθεια είναι πηγή γενεσιουργού έμπνευσης για να ορθωθώ ως ραγισμένος καθρέφτης απέναντι στους αποδέχτες της γραφής μου, ώστε να δούμε το πρόσωπο του κατακερματισμού μας.
«Π»: Ποιός ο αγαπημένος σας συγγραφέας -ποιητής;
Ι.Π.: Ο αμερικανός μυθιστοριογράφος Τόμας Πύντσον καθώς και δεκάδες ‘Ελληνες ποιητές.
«Π»: Η σχέση σας με το ίντερνετ και την τεχνολογία;
Ι.Π.: Το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγιναν και για μένα – δυστυχώς – αναγκαίο μέσο για να κατεβάζω ζωή. Μια εφεδρική ζωή. Επέκταση της υπάρχουσας. Συχνά, νιώθω βιολογική προέκταση gadget.
«Π»: Έχετε εκδώσει δυο ποιητικές συλλογές με τίτλο «Μαθήματα Υποκριτικής», 1999, και «Οψεις αβύσσου», 2001, από τις εκδόσεις Παρατηρητής. Τι πραγματεύονται;
Ι.Π.: Είναι φασματογράφοι που μετασχηματίζουν το σύννεφο της υπαρξιακής μου αγωνίας σε σταγόνες οδύνης.
«Π»: «Από το Α έως το Ω», 2007, βιβλίο σας απο τις εκδόσεις Πανός. Περί τίνος πρόκειται;
Ι.Π.: Πρόκειται για ένα αλφαβητάριο στο οποίο αποδίδω κοινόχρηστες έννοιες με αντισυμβατικό τρόπο.
«Π»: «Κατεβάζοντας Ζωή από το διαδίκτυο», το νέο σας βιβλίο απο τις εκδόσεις Κέδρος. Πόσο άλλαξε τις ζωές μας ο εθισμός στους εικονικούς χώρους;
Ι.Π.: Δραματικά. Ο εθισμός είναι η ομοιοπαθητική του «κάτι». Έχω ανάγκη ένα κάτι, που αποζητώ ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις, για να αντιμετωπίσω τα συμπτώματα του «κάτι» που λείπει για να νιώσω ολόκληρος. Όλοι οι χρήστες είμαστε εθισμένοι – σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο – στη φεϊσμπουκίνη.
Για πολλούς, στην κούνια της ζωής που τους κουνάει, είναι η κουδουνίστρα που θορυβώντας τους αποσπά από το αίσθημα της σωματικής πείνας και της έλλειψης στοργής. Η πιπίλα που προσομοιάζει το θηλασμό της ζωής και τον υποκαθιστά. Η τηλεόραση που παραμένει ανοιχτή για την υπνωτιστική της επίδραση. Έχω την αίσθηση – ας μου επιτραπει η αναλογία – πως πολλοί από εμάς, σε περίπτωση στέρησης του εικονικού κόσμου, θα κυριευτούμε από αγωνία και θα κάνουμε σαν τη μαϊμού που της αφαιρέσαν το περιβάλλον απασχόλησης από το κλουβί της κι έμεινε μονάχα με τα κάγκελα. Έτοιμοι από καιρό, διατεθειμένοι, να δώσουμε ακόμα και τα χέρια μας, για να εξασφαλίσουμε τη δόση μας.
«Π»: Ποιά τα οφέλη κατά την γνώνη σας της Ιντερνιακής επικοινωνίας;
Ι.Π.: Οι πρώτες δοκιμές της κρυσταλλικής φεισμπουκίνης, έδειξαν πως, στις συνιστώμενες δόσεις έχει ευρεία γκάμα ιαματικών ιδιοτήτων και μπορεί να βρει εφαρμογή στη θεραπευτική αντιμετώπιση πληθώρας συμπτωμάτων ύπαρξης:
Διεγερτικό των πρόδρομων αιμοποιητικών κυττάρων πραγματικής φιλίας στο μυελό των οστών της ζωής. Ένα εξαιρετικό εξ αποστάσεως επικοινωνιακό. Ευνοεί την δέσμευση των ελεύθερων ανθρώπων – αντιγόνων από τους υποδοχείς των ματιών με αποτέλεσμα τη δημιουργία επικοινωνιακών συμπλόκων.
Έχει ελπιδοφόρες ιδιότητες που διαχέονται εντός μας μέσω των καλύτερων στοιχείων που βγάζουν από μέσα τους οι περισσότεροι που το συνθέτουν, και η ψυχή που τα προσλαμβάνει σκέφτεται πως ακόμα κι αν είναι προϊόντα φαντασίας της ψυχής όλα τούτα τα υπέροχα αισθήματα και μόνο που θέλουνε να ζήσουν, ίσως θα μπορέσουν κάποτε να υπάρξουνε αληθινά. Δρα ως καθαρτικό ψυχής μέσω των φιλικών μορίων που δεσμεύουν τις τοξίνες. Βοηθάει τους πάσχοντες από δυσκοιλιότητα σκέψης, καθώς επιτρέπει στους πετρωμένους «αποψόλιθους» στο έντερο του μυαλού να μαλακώσουν με την επαφή με τα πολυμερή μόρια οπτικών άλλων ανθρώπων.
«Π»: Πληροφορίες και γνώση στο Διαδίκτυο. Ποιός θα ελέξγει τη γνώση αυτήν;
Ι.Π.: Μπορεί το διαδίκτυο να είναι ωκεανός πληροφοριών αλλά αν αρμενίζουμε καθένας στη βάρκα του, κοντά στις στραβές ακτές των κεκτημένων γνώσεων μας, με την πυξίδα μας χαλασμένη, την ώρα που κάποιες σημαδούρες που επιπλέουν δεν είναι παρά φελλός, και φαύλοι φάροι ρίχνουν φαύλο φως – έχουμε και τη προβοκατόρικη διασπορά τεχνητών βράχων ψευδών ειδήσεων – κάθε ταξίδεμα της ενημέρωσης, πρέπει να γίνεται με προσοχή για να μην καταλήξει σε «Τιτανικό»
«Π»: Πραπλάνηση, ψευδής πληροφορία, πρόκληση ζημιών σε προσωπικά δεδομένα, είναι αυτά που χρειάζονται προστασία; Μπορεί όλο αυτό το οικοδόμημα να καταρεύσει;
Ι.Π.: Το 1984 του Όργουελ είναι εδώ: Ιδεολογική χειραγώγηση, προπαγάνδα, ψευδείς πληροφορίες. Ένας «μεγάλος Αδελφός» που στο όνομα της ασφάλειας, απαιτεί να γνωρίζει – και να κοινοποιεί συχνά πυκνά – κάθε προσωπικό στοιχείο. Και κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό κατ’ εμέ: στο 1984, ο «Μεγάλος Αδελφός» περιορίζει την γλώσσα σε μια προσπάθεια να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων. Δεδομένου ότι η γλώσσα σχετίζεται άμεσα με την σκέψη, το να «επικοινωνούμε» με προκατ φατσούλες, εμότζι και συντμήσεις, δε διαφέρει απ’ το σύστημα του «Μεγάλου Αδελφού» που εσκεμμένα απλοποιούσε υπερβολικά την γλώσσα, καταργώντας συνεχώς λέξεις, σε μία προσπάθεια να μειώσει το πνευματικό επίπεδο του κόσμου. Ας αναρωτηθεί καθένας μας, ως τι είδους εργαλείο βλέπει το διαδίκτυο, και πώς μπορεί να συναρμόσει μ’ αυτό καλύτερα τις πτυχές του κόσμου του.
«Π»: Ίντερνετ σωστή χρήση και παιδιά. Πώς το σχολιάζετε;
Ι.Π.: Αναμφισβήτητα, η πρόοδος της τεχνολογίας είναι αρκετά ωφέλιμη για τα παιδιά, αφού τους ανοίγει νέους ορίζοντες και νέες δυνατότητες που στο παρελθόν φάνταζαν αδύνατες. Από την άλλη, ως γνωστό, το Ίντερνετ εγκυμονεί πολύ σοβαρότερους κινδύνους. Είναι ευθύνη των κοινωνικών δομών να κατευθύνουν σωστά τους ανήλικες. Πιστεύω πάντως πως για τις νέες γενιές, το ιντερνέτ είναι δομικό στοιχείο του κόσμου στον οποίο μαθαίνουν να ζουν. Το εντάσσουν αναλόγως και το διαχειρίζονται πολύ διαφορετικά απ ό,τι οι ενήλικες. Για εμάς τους μεγαλύτερους, όσο κι αν δε μου αρέσει να γίνομαι κυνικός, τα πράγματα αποδεικνύονται
«Π»: Ποιές οι συγγραφικές σας εμμονές;
Ι.Π.: Να αποδώσω τη μητρική γλώσσα της ψυχής.
«Π»: Μοιραστείτε μαζί μας κάποια αγωνία σας.
Ι.Π.: Με καταλαμβάνει αγωνία για τα ανολοκλήρωτα που θα έρθουν από το παρελθόν να με στοιχειώσουν …
«Π»: Τι κάνει ένα βιβλίο ευπρόσιτο και ευπώλητο;
Ι.Π.: Το ευπρόσιτο βιβλίο είναι μια σκάλα που μοιάζει να διασχίζει και να ενώνει συνάμα όλους τους τόπους κι όλους τους χρόνους των ανθρώπων, θυμίζοντάς μας σε κάθε ανάγνωση πως άσχετα από τις επιφανειακές μοναχικές διαδρομές του καθενός μας, δεν είμαστε παρά πηγάδια που μοιράζονται τον ίδιο πυθμένα, έναν απέραντο ωκεανό κοινών συναισθημάτων, γεμάτο όνειρα κι ελπίδες να ξαναγγίξουμε εκείνον τον μαγικό κόσμο μιας αθωότητας και μιας πληρότητας που κάποτε όλοι μας έχουμε με κάποιον τρόπο υποψιαστεί την ύπαρξή του. Η αναβίβαση κάποιων σε best seller είναι θέμα μηχανισμών της αγοράς.
«Π»: Ποια η απήχηση του αναγνωστικού κοινού στα δικά σας βιβλία;
Ι.Π.: Το αλφαβητάριο μου εξαντλήθηκε. Είναι πολύ πρόωρο να μιλήσω για την πορεία του τελευταίου μου βιβλίου «Κατεβάζοντας ζωή από το διαδίκτυο».
«Π»: Ποιά τα συγγραφικά σας μελλοντικά σχέδια.
Ι.Π.: Ζωή και γραφή είναι αξεδιάλυτα συνυφασμένα. Θα γράφω, όσο πάει!