Φοιτητικό αμφιθέατρο.. γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος

paidia-ekpaideysh

Επανειλημμένως έχω γράψει ότι το επίπεδο της συζήτησης στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Γαλατσίου πολλές φορές είναι κάτω του μετρίου. Ο περισσότερoς χρόνος αφιερώνεται σε θέματα άνευ ουσίας και προς χάριν των εντυπώσεων.
Καταλαβαίνω, ως ένα βαθμό, τους ομιλητές – δημοτικούς συμβούλους, τους οποίους όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τους κυριεύει το άγχος της επανεκλογής τους. Επίσης δέχομαι και επικροτώ την κριτική των συμβούλων της αντιπολίτευσης προς τη διοίκηση του Δήμου διότι αυτός είναι ο ρόλος που τους ανέθεσε ο λαός του Γαλατσίου στις προηγούμενες εκλογές. Αυτά όμως μέχρι ενός ορίου. Κάπου πρέπει να βάζουν τελεία.
Δεν μπορεί να διαλύεται κυριολεκτικώς η συνεδρίαση του Σώματος εξαιτίας μιας άγονης επιμονής ορισμένων δημοτικών συμβούλων σε θέματα όχι ουσίας. Και εξηγούμαι:
Στο προχθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο ήταν και το πρώτο για το νέο έτος, ετέθη η ερώτηση από τον Κωνσταντίνο Ζώμπο και τον Χρήστο Κιούπη προς τον αντιδήμαρχο Μάνο Ελευθερίου να απαντήσει αν διαθέτει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ξεναγού. Κι αυτό γιατί το Τμήμα Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Πολιτισμού του Δήμου Γαλατσίου, πολιτικός προϊστάμενος του οποίου είναι ο αντιδήμαρχος Μάνος Ελευθερίου, έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό τις δωρεάν ξεναγήσεις στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και στο Μουσείο της Ακρόπολης, για τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των μαθητών των σχολείων του Γαλατσίου. Φυσικά η συμμετοχή είναι προαιρετική και χρέη ξεναγού για τους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα έχει αναλάβει ο Μάνος Ελευθερίου. Του ζητούσαν λοιπόν επιμόνως οι δύο δημοτικοί σύμβουλοι να τους πει αν διαθέτει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ξεναγού, για τις υπηρεσίες ξενάγησης τις οποίες προσφέρει αφιλοκερδώς.
Όσο ο κ. Ελευθερίου δεν απαντούσε, τόσο οι δύο σύμβουλοι ανέβαζαν τον τόνο της φωνής τους με χτυπήματα συγχρόνως του χεριού τους στο έδρανο. Οι φωνές, οι κατηγορίες, τα τσιρίγματα και τα χτυπήματα στο έδρανο συνέθεταν μια ατμόσφαιρα, η οποία μου θύμισε τα φοιτητικά αμφιθέατρα στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Τότε βέβαια οι αντιπαραθέσεις μας είχαν ουσία, είχαν νόημα, γιατί γίνονταν για σοβαρά θέματα πολιτικής κι όχι για ένα πουκάμισο αδειανό.
Αποτέλεσμα της πραγματικά ανούσιας αυτής έντασης ήταν να αποχωρήσουν από τη συνεδρίαση οι δημοτικοί σύμβουλοι Γρ. Χαραλαμπίδης, Σπ. Παναγιώτου, Α. Παπαδοκωστόπουλος. Και ερωτώ εγώ: γιατί θα πρέπει να διαθέτει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ξεναγού τη στιγμή που οι ξεναγήσεις είναι δωρεάν; Ποιός μου απαγορεύει εμένα να καλέσω τους ενοίκους της πολυκατοικίας μου, αν επιθυμούν την Κυριακή, να πάμε βόλτα στο Μουσείο της Ακρόπολης και να αναλάβω εγώ την ξενάγησή τους; Ποιός νόμος το απαγορεύει;
Αν ο κ. Ελευθερίου δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα του ξεναγού, θα ξεφτιλιστεί ο ίδιος και μάλιστα σε συναδέλφους του εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Αν οι δύο δημοτικοί σύμβουλοι κατήγγειλαν ότι ο κ. Ελευθερίου, μέσα από αυτή τη διαδικασία, αποβλέπει και σε κάποιου είδους ψηφοθηρία, θα μπορούσα να το κατανοήσω.
Αν με ρωτάτε αν έπρεπε να απαντήσει στην ερώτηση των δύο συναδέλφων του, θα σας πω ναι. Αλλά από τη στιγμή που είχε πάρει την απόφαση για δικούς του και προφανείς λόγους να μην απαντήσει, ποιό το νόημα της συνεχιζόμενης έντασης;
Αν οι δημοτικοί σύμβουλοι της τότε αντιπολίτευσης είχαν την ίδια συμπεριφορά απέναντι στον Κυριάκο Τσίρο, δεν θα τέλειωνε ποτέ κανένα Δημοτικό Συμβούλιο. Ο αείμνηστος Κυριάκος, όταν ετίθετο οποιαδήποτε ερώτηση από την αντιπολίτευση, η μόνιμη και σταθερή απάντσή του ήταν «θα σας απαντήσω στο επόμενο Δημοτικό Συμβουλιο» και δεν απαντούσε ποτέ!
Πολύ φοβάμαι ότι όσο πλησιάζουμε προς την ημερομηνία διεξαγωγής των επόμενων δημοτικών εκλογών, την οποία ακόμα δεν γνωρίζουμε, η θερμοκρασία στις συνεδριάσεις θα χτυπάει κόκκινο. Όχι ότι είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Αν υπάρχει περιεχόμενο στις αντιπαραθέσεις, ας σπάσουν και τα θερμόμετρα.