Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

ΕΑΜ και μαθητές ή κάτι βαθύτερο;

Το είδαμε και αυτό. Οι μαθητές στο Χαλάνδρι παρέλασαν υπό τους ήχους του ύμνου του ΕΑΜ. Το τραγούδι βέβαια ήταν η «Καλίνκα», ένα ρώσικο τραγούδι που τραγουδούσαν οι αγωνιστές του ΕΑΜ.

άθαμε ότι ο δήμαρχος έδωσε την εντολή για να μπει αυτό το τραγούδι. Ο δήμαρχος όμως δεν το θεώρησε σοβαρό και δήλωσε ότι ήταν ένα απλό ρώσικο τραγούδι που ηρεμεί τα πνεύματα!! Και αυτό τραγουδούσαν στην αντίσταση για να ηρεμήσουν!! Παρατήρησα ότι ένα τμήμα μαθητών παρέλασε με μπερέδες. Από πότε επανήλθαν οι μπερέδες στα σχολεία; Εδώ τι έχει να μας πει ο γυμνασιάρχης; Κάποιοι δεξιοί, όπως ο Γεωργιάδης και ο Πλεύρης, τα έβαλαν με το δήμαρχο. Κάποια blogs τα έβαλαν με τους φασίστες γιατί ήταν δοσίλογοι και το ΕΑΜ έκανε αντίσταση κατά των Γερμανών. Να βάλουμε λίγο το ιστορικό πλαίσιο και για τους δύο.
Όταν έγινε η εισβολή των Ιταλών, όλοι πήγαν στο μέτωπο, δεξιοί και αριστεροί. Πόσες φορές δεν άκουσα από ΚΚΕδες ότι πολέμησαν οι Έλληνες στην Αλβανία εναντίον του Μεταξά; Δεν πολέμησαν για την πατρίδα και τις οικογένειές τους; Το επίσημο ΚΚΕ εκείνη την εποχή έλεγε ότι γίνεται ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος και δεν θα πρέπει η Ελλάδα να ανακατευτεί. Και βέβαια δεν έκανε καμιά αντίσταση τον πρώτο χρόνο της κατοχής, ενώ υπήρξαν άλλες οργανώσεις που έδρασαν άμεσα. Όταν όμως το 1941 η Γερμανία εισέβαλε στη Ρωσία τότε κινητοποιήθηκαν και ίδρυσαν το ΕΑΜ. Το ΕΑΜ το πλαισίωσαν όλων των πολιτικών αποχρώσεων πατριώτες και έτσι το ΚΚΕ δεν πρέπει να το οικειοποιείται παρ’ ότι ήταν ο βασικός κορμός του όσον αφορά το οργανωτικό μέρος.
Η συμφωνία της Βάρκιζας για τον αφοπλισμό παραβιάστηκε κυρίως από τους δεξιούς και ήταν η κύρια αιτία του εμφυλίου πολέμου. Η Ελλάδα ταλαιπωρήθηκε από τον διχασμό για πολλά χρόνια και έπρεπε να έρθει ο Καραμανλής να νομιμοποιήσει το ΚΚΕ και ο Παπανδρέου να αναγνωρίσει την Εθνική Αντίσταση για να εξομαλυνθεί η πολιτική ζωή στην Ελλάδα.
Έχοντας σαν δεδομένα τα παραπάνω, θα πρέπει να σκεφτούμε τι θα πρέπει να γίνεται σήμερα. Πρώτον, το τραγούδι αυτό είναι συνδεδεμένο, θέλουμε δεν θέλουμε, με το ΚΚΕ. Πολλοί που είναι δεξιοί δεν θα ήθελαν τα παιδιά τους να παρελαύνουν υπό τους ήχους ρώσικων τραγουδιών. Ούτε βέβαια και οι αριστεροί να ήθελαν τα παιδιά τους να παρελαύνουν υπό τους παιάνες φασιστικών τραγουδιών. Το συμπέρασμα λοιπόν βγαίνει αβίαστα ότι για να μπορέσουμε να προκόψουμε σαν έθνος είναι να βρούμε όλοι μαζί έναν κοινό παρονομαστή σε κάποια θέματα που θα πρέπει να είναι σταθερά. Τα σταθερά είναι π.χ. η πολεμική κραυγή των Ελλήνων «αέρα», τα σταθερά είναι τα τραγούδια της Βέμπω που τραγουδούσε όλη η Ελλάδα στο μέτωπο και στις πόλεις.
Παλιά είχαμε ακούσει πολλά τρελά επιχειρήματα για διάφορους θεσμούς που ουσιαστικά δίνουν υπόσταση στο έθνος. Αυτό, λέει, είναι της δεξιάς και όταν έρθουμε θα το αλλάξουμε. Το ίδιο βέβαια έλεγε και αργότερα η δεξιά εναντίον πράξεων της αριστεράς. Δεν έχουμε μάθει να δεχόμαστε ή να απορρίπτουμε με λογικό τρόπο και επιχειρήματα διάφορες ενέργειες ή απόψεις. Μέχρι και σήμερα πολλοί πολιτικοί, μεταξύ αυτών και ο δήμαρχος Χαλανδρίου, το φοιτητικό κίνημα, το συνδικαλιστικό κίνημα κ.τ.λ σκέφτονται και δρουν σαν να ήταν η χώρα στην εποχή του Λένιν στη Ρωσία. Πάρτε τα τραγούδια των εργατικών συγκεντρώσεων στην Αθήνα που βάζουν τραγούδια της δεκαετίας του ‘70. Καμιά πρόοδος δυστυχώς.
Με την ευκαιρία, λοιπόν, της 28ης Οκτωβρίου θα ήθελα να σημειώσω ότι η ιστορία για τον πόλεμο και την αντίσταση δεν έχει όλη δημοσιοποιηθεί. Αυτές τις μέρες είδα στην τηλεόραση και άκουσα στο ραδιόφωνο πολλά ντοκιμαντέρ και ιστορίες. Ανάμεσα σ’ αυτές άκουσα και από έγκριτους ιστορικούς ότι όταν πέθανε ο Μεταξάς πάρα πολύς κόσμος, δεξιοί και αριστεροί, έκλαιγαν και αναρωτήθηκα αν πεθάνει σήμερα έναν πολιτικός, ποιος θα κλάψει εκτός των δικών του; Το λέω αυτό γιατί όπως έχουν κάνει την Ελλάδα οι σημερινοί πολιτικοί είναι για να την κλαις.
Προσέξτε. Η Ελλάδα και η Τουρκία υποτίθεται ότι είναι εγγυήτριες δυνάμεις της Κύπρου ανεξάρτητα από την κατοχή από την Τουρκία. Η Τουρκία αλωνίζει στην Κυπριακή ΑΟΖ και η Ελλάδα κάνει την πάπια. Γιατί το κάνει; Γιατί οι πολιτικοί της δεν έχουν την ηθική δύναμη να δράσουν και η χώρα όπως την κατάντησαν ιδεολογικά, πολιτικά και οικονομικά είναι σε μαύρο χάλι. Κρύβεται πίσω από τους ΕΟΚΙΚΟΥΣ που βέβαια γράφουν τις αιτιάσεις της στα παπάρια τους και καλούν την Τουρκία να συμμετέχει σε επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου.
Η διάβρωση της ελληνικής κοινωνίας έχει προχωρήσει τόσο βαθειά, που ουδείς γνωρίζει πότε θα φτάσει η Ελλάδα στο σημείο να απεξαρτηθεί όχι μόνο από εξωτερικές επιρροές, αλλά και από εσωτερικές. Ποτέ δεν παραγνωρίσαμε τα μεγάλα και μικρά οικονομικά συμφέροντα που πάντα επηρεάζουν τις πολιτικές αποφάσεις. Ούτε βέβαια λέμε ότι δεν υπάρχει πάλη των τάξεων. Το θέμα είναι ότι η πολιτική σκέψη στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχει εξελιχθεί συγκριτικά με τα άλλα κράτη του Δυτικού Κόσμου και δυστυχώς δεν υπάρχουν και πολιτικοί άνδρες με ανάστημα τέτοιο που να μπορούν να δώσουν όραμα στο Έθνος. Θα πρέπει κάποια στιγμή να φτάσουμε στο σημείο, σαν κράτος, να κάνουμε δίκαιους όρους παιχνιδιού και να τους τηρούμε. Πρέπει να επέμβουμε στην παιδεία όχι μόνο σε πανεπιστημιακό επίπεδο, αλλά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση γιατί εκεί διαμορφώνεται ο υπεύθυνος και σοβαρός πολίτης. Τότε ο μελλοντικός πολίτης θα αποκτήσει την δυνατότητα ορθολογικής σκέψης, υπευθυνότητα απέναντι στο κράτος και στους συμπολίτες του. Τότε θα μπορούν να τηρηθούν και οι κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού και να τηρηθούν δίκαια και οι κανόνες της επιχειρηματικότητας.
Φαντάζομαι μια Ελλάδα που θα βγει ένας ή πολλοί και θα πουν «ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα», όπως έγραψε ο Νομπελίστας μας Οδυσέας Ελύτης. Θέλουμε ένα όραμα, θέλουμε ένα στόχο, θέλουμε ενότητα ώστε όλοι μαζί να προχωρήσουμε στο μέλλον. Είμαι ρομαντικός ε;