Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ινοµυώµατα: Συµπτώµατα & θεραπεία-Πώς γίνεται η διάγνωσή τους; Πώς επηρεάζουν τη γονιµότητα και πότε αφαιρούνται.

Τα ινοµυώµατα της µήτρας εµφανίζονται σε σηµαντικά µεγάλο
µέρος του γυναικείου πληθυ-
σµού, ωστόσο πολλές είναι οι γυναίκες που δεν γνωρίζουν τι
ακριβώς είναι ή πώς να τα αντι-
µετωπίσουν, µε αποτέλεσµα να
υπάρχουν λανθασµένες απόψεις
και ερµηνείες.

Η ιατρική κοινότητα και ιδιαίτερα οι γυναικολόγοι, µετά από εκτεταµένες
έρευνες επάνω σε γενετικά και
ορµονικά αίτια, έχουν πλέον κα-
τανοήσει σε µεγάλο βαθµό τους
παράγοντες που επηρεάζουν την
ανάπτυξη των ινοµυωµάτων,
καθώς και τους τρόπους να τα
θεραπεύσουν.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ;

Η µήτρα είναι
φτιαγµένη από µυϊκό
ιστό ο οποίος καλείται λείος µυϊκός
ιστός. Τα ινοµυώ-
µατα είναι καλοήθη
ογκίδια στα τοιχώµατα της µήτρας.
Εµφανίζονται συχνό-
τερα σε θυγατέρες
µητέρων που είχαν
ινοµυώµατα.
Μέχρι την ηλικία
των 50 ετών, ένας
µεγάλος αριθµός γυναικών (περίπου 40-
50%) θα έχει
αναπτύξει ινοµυώµατα, τα οποία ανάλογα µε το µέγεθος και το σηµείο όπου
βρίσκονται ενδέχεται να προκαλέσουν πόνο, µεγάλη ροή αίµατος στις περιόδους (υπερµηνόρροια) ή εµφάνιση αίµατος ανάµεσα στις περιόδους.
Μπορούν επίσης να προκαλέσουν επώδυνη ούρηση, συχνουρία ή δυσκοι-
λιότητα, λόγω των πιεστικών φαινοµένων που ασκούν στα γύρω όργανα,
καθώς και της ενόχλησης που δηµιουργούν εξαιτίας της κατάληψης χώρου
µέσα στην πύελο.
Ινοµυώµατα που µεγαλώνουν στα τοιχώµατα της µήτρας µπορούν να
έχουν 3 τύπους, ανάλογα µε τη θέση τους: υποβλεννογόνιο, ενδοτοιχωµα-
τικό και υποορογόνιο. Τα ινοµυώµατα διαφέρουν σε µέγεθος, το οποίο κυ-
µαίνεται από µερικά χιλιοστά έως µερικά εκατοστά και µπορούν είτε να
µεγαλώσουν γρήγορα είτε να παραµείνουν σταθερά σε µέγεθος. Η ανάπτυξη
των ινοµυωµάτων µειώνεται συνήθως µετά την εµµηνόπαυση, καθότι πέφτει ο αριθµός των οιστρογόνων της γυναίκας.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ∆ΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΩΝ;

Η καλύτερη µέθοδος διάγνωσης των ινοµυωµάτων είναι ο υπέρηχος, είτε
διακολπικός είτε κοιλιακός. Η µαγνητική τοµογραφία (MRI) είναι µια ακόµη
χρήσιµη µέθοδος για να διαγνωστούν τα ινοµυώµατα, κυρίως για τη χαρτο-
γράφησή τους όταν τα όρια δεν είναι ευδιάκριτα.
Ορισµένες φορές τα υποβλεννογόνια εντοπίζονται και κατά τη διάρκεια
της σαλπιγγογραφίας (ειδική ακτινολογική εξέταση των σαλπίγγων και της
ενδοµητρικής κοιλότητας), είτε σε διαγνωστική υστεροσκόπηση.

 ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ;

Εάν ένα ινοµύωµα µεγαλώνει κοντά στην είσοδο της σάλπιγγας µπορεί να
προκαλέσει φραγµό στη σάλπιγγα. Το µέγεθος, η θέση και ο αριθµός των
ινοµυωµάτων επίσης µπορούν να επηρεάσουν τη γονιµότητα και σε περι-
πτώσεις υπογόνιµων γυναικών είναι ένας σηµαντικός παράγοντας που θα
πρέπει να συζητηθεί µε τον επιβλέποντα ιατρό.
Το σηµαντικότερο αρνητικό παράγοντα κατέχουν τα υποβλεννογόνια ινο-
µυώµατα, τα οποία εισέρχονται στην ενδοµήτρια κοιλότητα, διαταράσσουν
την αρχιτεκτονική της, προκαλούν αι-
µορραγίες, αλλοιώνουν το ορµονο-
εκκριτικό περιβάλλον στο οποίο
εµφυτεύεται το έµβρυο, µε αποτέλε-
σµα δυσκολία επίτευξης κύησης και
αυξηµένο ποσοστό αποβολών και επι-
πλοκών της εγκυµοσύνης.

ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ
ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ;


Τα ινοµυώµατα αφαιρούνται χειρουργικά ανοιχτά ή λαπαροσκοπικά.
Η ανοιχτή µέθοδος (ή λαπαροτοµία) καλείται ινοµυωµατεκτοµή. Η
διαδικασία περιλαµβάνει µια µικρή
κοιλιακή τοµή όπου προσεκτικά ανοίγεται η µήτρα και αφαιρείται το ινο-
µύωµα. Χρειάζεται
ιδιαίτερη προσοχή,
ώστε να µην τραυµα-
τιστούν οι σάλπιγγες
ή άλλα γειτονικά όρ-
γανα και επίσης προσοχή κατά το
κλείσιµο της µήτρας
ώστε να µη σχηµατι-
στεί ουλώδης ιστός.
Η λαπαροσκοπική
αφαίρεση είναι µια
διαδικασία στην
οποία γίνονται 2 ή 3
τοµές στο κατώτερο
σηµείο της κοιλιάς και
εισέρχονται στην κοι-
λιακή χώρα τα λαπα-
ροσκοπικά εργαλεία,
ενώ τα χειρουργικά
βήµατα είναι όµοια
µε το ανοιχτό χειρουργείο µε σηµαντικά όµως πλεονεκτήµατα, όπως οι ηπιό-
τεροι χειρισµοί, οι λιγότερο τραυµατικές επιφάνειες που δηµιουργούνται, η
ηπιότερη ανατοµική αλλοίωση της πυέλου και φυσικά µειωµένο µετεγχειρη-
τικό άλγος και ταχύτερος χρόνος ανάρρωσης.
Αν και έχουν δοκιµασθεί διάφορες διαδικασίες για τη θεραπεία των ινο-
µυωµάτων (πχ φάρµακα και εµβολιασµός), η χειρουργική αφαίρεση παρα-
µένει πρώτη επιλογή, ιδιαίτερα σε µεγάλα συµπτωµατικά ινοµυώµατα.

ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΑΚΟΜΑ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

Ένας σηµαντικός αριθµός γυναικών θα επανεµφανίσει ινοµυώµατα τα οποία
θα αναπτυχθούν αφού έχει αφαιρέσει τα ήδη υπάρχοντα. Συνεπώς, µετά από
την επέµβαση, είναι σηµαντικός ο συχνός ιατρικός έλεγχος για την εµφάνιση
τυχόν νέων ινοµυωµάτων. Μικρότερη πιθανότητα ανάπτυξης ή επανεµφάνισης ινοµυωµάτων έχουν οι γυναίκες που βρίσκονται στην εµµηνόπαυση.

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ
ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΩΝ;

∆εν είναι απαραίτητη η αφαίρεση όλων των ινοµυωµάτων και αυτή σχετίζεται κυρίως µε το µέγεθός τους, τον αριθµό τους, τη θέση τους και τη συµπτωµατολογία που
προκαλούν (εάν και
εφόσον προκαλούν). Η
ηλικία της γυναίκας και
ο βαθµός υπογονιµότη-
τας είναι δύο ακόµα ση-
µαντικοί παράγοντες, οι
οποίοι θα εκτιµηθούν
από τον ιατρό της µαζί
µε τις πιθανές επιπλοκές
της επέµβασης.

Πηγή: iatronet.gr