Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Ομόφωνη και η νέα απόφαση του Δημοτ. Συμβουλίου για τη «Ζαΐρα»

Στην επικαιροποίηση δύο παλαιότερων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Γαλατσίου, οι οποίες αφορούν στο οικόπεδο του πάλαι ποτέ θερινού κινηματογράφου «Ζαΐρα» επί της Λ. Γαλατσίου – συγκεκριμένα στην τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου σε τμήμα του εν λόγω οικοδομικού τετραγώνου και τον χαρακτηρισμό του ως κοινόχρηστου χώρου πρασίνου και στην αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών και εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών – προχώρησε το Σώμα στην πρόσφατη συνεδρίαση του.

Στο προσκήνιο επανέρχεται το θέμα του οικοπέδου της «Ζαΐρα», το οποίο περικλείεται από τις οδούς Γαλατσίου, Μεσολογγίου, Τανάγρας και Κύκνων, και που εδώ και τουλάχιστον 14 χρόνια παραμένει περιφραγμένο, κενό και παντελώς αναξιοποίητο. Η επικαιροποίηση των με 353/2009 και 125/2010 αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου κρίθηκε από τη διοίκηση του Δήμου Γαλατσίου ως αναγκαία καθώς στις 25 Ιανουαρίου 2013 έληξε η αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών και εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών και προκειμένου «να αποφευχθεί η αλλοίωση της υφιστάμενης κατάστασης με την ανέγερση νέων οικοδομών έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία τροποποίησης του ρυμοτικού σχεδίου», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το εισηγητικό της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου.
Να θυμίσουμε πως με την υπ’αριθμ. 15765/3483/16-6-1999 (ΦΕΚ 454/Δ’/24-6-99) απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, στο συγκεκριμένο Ο.Τ. χαρακτηρίστηκε διατηρητέα η χρήση θερινού κινηματογράφου, ως πολιτιστικό μνημείο νεωτέρων χρόνων. Είχε ήδη προηγηθεί το γκρέμισμα του παλιού σινεμά «Ζαΐρα».
Ωστόσο, σύμφωνα με το σκεπτικό του Δήμου Γαλατσίου, η συγκεκριμένη οικοπεδική έκταση έχει ταυτιστεί διαχρονικά στη συνείδηση των Γαλατσιωτών ως ελεύθερος ανοικτός χώρος πολιτισμού με την ειδικότερη ονομασία «Ζαΐρα», από το όνομα του θερινού κινηματογράφου που από συστάσεως της πάλαι ποτέ Κοινότητας Γαλατσίου λειτουργούσε στη θέση αυτή. Γι’ αυτό άλλωστε και με μοναδικό γνώμονα τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και των «μνημείων» της πόλης, ο Δήμος Γαλατσίου προχώρησε σε ενέργειες ώστε να διασωθεί η χρήση του συγκεκριμένου χώρου.
Έτσι, η έκταση έκταση των 1.106,30 τ.μ. την οποία καταλαμβάνει η «Ζαΐρα» μοιράστηκε, θα λέγαμε, από τη Διεύθυνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού της Γενικής Διεύθυνσης Πολεοδομίας σε δύο οικοπεδικές εκτάσεις, η πρώτη με εμβαδόν 356.81 τ.μ. και η οποία διατηρεί τη χρήση του υπαίθριου θερινού κινηματογράφου «Ζαΐρα» και όπου επιτρέπεται η κατασκευή οθόνης και θαλάμου προβολής, εκατόν μία θέσεων θεατών, εκδοτηρίου εισιτηρίων, αναψυκτηρίου, τριών υπογείων χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων, και η δεύτερη έκταση με εμβαδόν 749,49 τ.μ. η οποία βρίσκεται μπροστά από τη μικρότερη έκταση, επί της λεωφόρου Γαλατσίου και στην οποία μπορούσε αρχικώς να κατασκευαστεί επταώροφη πολυκατοικία με καταστήματα στο ισόγειό της.
Με την υπ’αριθμ. 353/2009 ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Γαλατσίου χαρακτηρίστηκε και η δεύτερη έκταση των 749,49 τ.μ. σε κοινόχρηστο χώρο πρασίνου με το σκεπτικό ότι θα εναρμονίζεται πλήρως με τη διατηρητέα χρήση του θερινού κινηματογράφου (την έκταση των 356.81 τ.μ.) και έτσι θα δημιουργηθεί ένας ενιαίος χώρος αναψυχής. Επίσης με ομόφωνη απόφαση είχε ανασταλεί η έκδοση των οικοδομικών αδειών και η εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών επί της συγκεκριμένης έκτασης καθώς εκείνη την περίοδο οι ιδιοκτήτες ζητούσαν από το Δήμο, με αίτησή τους, να τους χορηγηθεί βεβαίωση υψομετρικής αφετηρίας για την ανοικοδόμηση της επταώροφης πολυκατοικίας.
Τον Απρίλιο του 2010 ήρθαν στο Δημοτικό Συμβούλιο προς συζήτηση οι ενστάσεις που προέβαλαν οι ιδιοκτήτες της «Ζαΐρα», ζητώντας την ακύρωση της παραπάνω ομόφωνης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου.
Τότε, οι ιδιοκτήτες της έκτασης στήριζαν τις ενστάσεις τους, μεταξύ άλλων, και στους εξής λόγους:
• Ο καθορισμός της έκτασης ως χώρου πρασίνου επιχειρείται αποσπασματικά και μεμονωμένα από το Δήμο, χωρίς πολεοδομικά κριτήρια, χωρίς να εντάσσεται στο γενικότερο σχεδιασμό της περιοχής και χωρίς να εκπονείται σχετική πολεοδομική μελέτη και χωροταξικός σχεδιασμός της ευρύτερης περιοχής του δήμου ή τουλάχιστον της πολεοδομικής ενότητας στην οποία ανήκει, όπως επιβάλλεται σε κάθε υπό κρίση χώρο.     
• Είναι ακατάλληλο το οικόπεδο για χώρο πρασίνου και πλατείας, εξαιτίας της λεωφόρου Γαλατσίου η οποία αποτελεί βασικό οδικό άξονα με αυξημένη κυκλοφοριακή κίνηση, υψηλά επίπεδα θορύβου και καυσαερίων και δεν δύναται να εκπληρώσει τον προορισμό του ως χώρος αναψυχής, ξεκούρασης και ηρεμίας των επισκεπτών του. Και με δεδομένο ότι οι χώροι πρασίνου χρησιμοποιούνται από παιδιά και ηλικιωμένους καθίσταται πρόδηλη η επικινδυνότητα πρόσβασης στο χώρο.  
• Παραβλέπονται οι τρεις υπόγειοι χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων, οι οποίοι θα δημιουργηθούν μαζί με την κατασκευή του κινηματογράφου και των οποίων η είσοδος είναι από την οδό Τανάγρας, γεγονός που σημαίνει ότι εκτός της αυξημένης κυκλοφορίας των αυτοκινήτων της λεωφόρου Γαλατσίου, ο προτεινόμενος ως χώρος πρασίνου θα επιβαρυνθεί και από τ’ αυτοκίνητα που θα επισκέπτονται το θερινό κινηματογράφο, καθιστώντας τη γειτνίαση των δύο χώρων «μη εναρμονισμένη» και ασύμβατη και συνεπώς την απόφαση του Δήμου αβάσιμη.
• Παραβλέπεται η απόφαση του Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, η οποία συσχετίζει άμεσα την ανέγερση του θερινού κινηματογράφου με την ανέγερση της πολυκατοικίας.
• Η Διοίκηση δεν λαμβάνει υπόψην της το γεγονός ότι με την προτεινόμενη επιβολή, δεσμεύεται και επιβαρύνεται υπέρμετρα η ιδιοκτησία μας, η οποία έχει υποστεί ήδη δέσμευση προκειμένου ν’ αναγερθεί ο θερινός κινηματογράφος.
• Ο Δήμος επιβάλλει την αναγκαστική απαλλοτρίωση του οικοπέδου χωρίς ν’ αποδεικνύει την οικονομική του δυνατότητα γι’ αυτό το εγχείρημα, αφού στην απόφασή του αναφέρει ότι η οικονομική αξία του ακινήτου, μελλοντικά θα ενταχθεί σε πίστωση του προϋπολογισμού, γεγονός που αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο κονδύλιο ίσο με την αντικειμενική αξία του οικοπέδου, πόσο μάλλον της εμπορικής του και της προσδιοριζόμενης αποζημιώσεως – επί απαλλοτριώσεως – από τον Αρειο Πάγο η οποία πρέπει να είναι ισάξια με την αγορά άλλου ακινήτου στην ίδια περιοχή.
• Σε κοντινή απόσταση με το ακίνητό μας βρίσκεται χώρος πρασίνου εκτάσεως 100 στρεμμάτων – το λατομείο Λεβεντάκη – ο οποίος, εάν διαμορφωθεί κατάλληλα, μπορεί ν’ αποτελέσει όαση πρασίνου για την περιοχή, σε απόσταση 300 μέτρων βρίσκεται εκτεταμένος χώρος πρασίνου, πίσω από το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας και ακριβώς απέναντι από το δικό μας οικόπεδο, από την άλλη πλευρά της λεωφόρου Γαλατσίου βρίσκεται πλατεία με κοινόχρηστο πράσινο.
• Και προς απόδειξη της καταχρηστικής πρότασης σε βάρος μας, για το οικόπεδο που υπήρχε επί της συμβολής της λεωφόρου Γαλατσίου και της οδού Μιαούλη κι εντός της ίδιας πολεοδομικής ενότητας, ο Δήμος δεν προέβαλε κανένα ισχυρισμό για απαλλοτρίωση παρά το γεγονός ότι γειτνίαζε με σχολεία και ως εκ τούτου υπήρχε πρόδηλη συμβατότητα των μεταξύ τους χρήσεων και επέτρεψε την ανέγερση κτιρίου μεγάλης έκτασης, λίαν προσφάτως.
Από την πλευρά του, ο Δήμος Γαλατσίου είχε αντικρούσει τους ισχυρισμούς των ενισταμένων, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
• Ο Δήμος δεν επέλεξε το συγκεκριμένο οικόπεδο μεμονωμένα και αποσπασματικά, αφού η θέση και το εύρος του εμβαδού του οικοπέδου σε συνδυασμό με την έλλειψη κοινόχρηστων χώρων της περιοχής, καθιστούν την επιλογή αυτή ως την πιο ενδεδειγμένη και λογική.
• Η απόφαση του Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ περί διαχωρισμού του οικοπέδου σε θερινό κινηματογράφο και σε οικοδομήσιμο χώρο κατοικίας λήφθηκε κατόπιν ενεργειών των ιδιοκτητών προκειμένου να περιορισθεί η έκταση της διατηρητέας χρήσης του κινηματογράφου και δεν τέθηκε ζήτημα κοινόχρηστου χώρου πρασίνου, για το οποίο άλλωστε αρμόδιος είναι ο δήμος, ο οποίος κρίνει με γνώμονα τις τοπικές ανάγκες.
• Το γεγονός ότι το οικόπεδο «συνορεύει» με τη Λ. Γαλατσίου δεν αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για το χαρακτηρισμό του ως χώρου πρασίνου γιατί πλατείες δίπλα σε οδικούς άξονες μεγάλης κυκλοφοριακής κίνησης (όπως οι Αμερικής, Κολιάτσου, Συντάγματος αλλά και πλατείες επί της λεωφόρου Γαλατσίου και Αγίας Γλυκερίας, λεωφόρο Βεΐκου και Ηνιόχου…) αποτελούν πόλο έλξης ψυχαγωγίας και ψυχικής ηρεμίας αποφορτίζοντας συγχρόνως τους κατοίκους από την βεβαρημένη κυκλοφοριακή κίνηση και τον θόρυβο που προκαλεί.
• Ο ισχυρισμός περί ασυμβατότητας πρασίνου και θερινού κινηματογράφου με υπόγειο γκαράζ δεν ευσταθεί αφού είναι χρήσεις απολύτως εναρμονισμένες και αφορούν την ψυχαγωγία.  
• Ο Δήμος έχει τη δυνατότητα να πάρει δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων της τάξεως των 1.500.000 ευρώ τουλάχιστον. Σε 824.763,97 ευρώ ανέρχεται η αντικειμενική αξία του οικοπέδου σύμφωνα με τη Δ.ΟΥ. Γαλατσίου και λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ελληνικά δικαστήρια καθορίζουν την αξία των απαλλοτριωθέντων έως 35% μεγαλύτερη της αντικειμενικής τους αξίας, τα χρήματα αρκούν για να καλύψουν την εμπορική αξία του οικοπέδου.  
• Οσον αφορά στο λατομείο Λεβεντάκη και το χώρο πρασίνου της Γκράβας, ανήκουν σε άλλες Πολεοδομικές Ενότητες και δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες για χώρους πρασίνου της Πολεοδομικής Ενότητας που ανήκει το εν λόγω οικόπεδο και όσον αφορά στην πλατεία Λιναρά υφίσταται κυρίως ως χώρος κυκλοφοριακής διαμόρφωσης και ελάχιστα ως χώρος πρασίνου και ψυχαγωγίας των κατοίκων.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ